Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

ΧΗΜΙΚΑ ΟΠΛΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ: ΠΟΙΟΣ, ΤΙ, ΠΟΥ, ΠΟΤΕ, ΓΙΑΤΙ; - Chemical weapons in Syria: who, what, where, when, why? - by Martin Boland

Martin Boland (TC), - Έχει περάσει λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα, μετά τις εκθέσεις που ήρθαν στην επιφάνεια για μια μεγάλης κλίμακας επίθεση χημικών όπλων στη Συρία. [ σχετικά εδώ : http://www.washingtonpost.com/world/national-security/un-to-inspect-alleged-chemical-weapons-attack-in-syria-lawmakers-call-for-us-military-response/2013/08/25/e171162e-0d94-11e3-bdf6-e4fc677d94a1_story.html ]ΕΔΩ Οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατηγορήσει τη συριακή κυβέρνηση για επίθεση στον ίδιο τον λαό της [σχετικα εδώ : http://www.reuters.com/article/2013/08/26/us-syria-crisis-usa-kerry-idUSBRE97P0RJ20130826 ] ΕΔΩ, ενώ η κυβέρνηση Άσαντ δείχνει τους αντιπάλους της. [ σχετικά εδώ : http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2013/08/20138271141631363.htm]ΕΔΩ Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει σήμερα επιθεωρητές στη Δαμασκό, οι οποίοι έχουν επιφορτιστεί με την εξεύρεση εάν χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα και, αν ναι, από ποιον. [ σχετικά εδώ : http://www.huffingtonpost.com/2013/08/27/syria-chemical-weapons_n_3820586.html ]ΕΔΩ Δεν είναι απλό θέμα να αποφασιστεί εάν έχει γίνει χημική επίθεση. Οι επιθεωρητές θα πρέπει να ψάξουν για στοιχεία που να υποστηρίζουν ή να αντικρούουν μία από τις πολλές δυνατότητες: >Μιά αιτία όχι απο χρήση χημικών, όπως η μαζική υστερία [ σχετικά εδώ : http://en.wikipedia.org/wiki/Mass_hysteria ]εδώ >Μιά αιτία από χρήση χημικών, που δεν σχετίζεται με τα χημικά όπλα >Μιά επίθεση με χημικά όπλα, αλλά και ένα αυτοσχέδιο σύστημα χρήσης. >Μιά στρατιωτική επίθεση με χημικά όπλα μέσω πυροβόλων ή βομβών.
Οι Επιθεωρητές του ΟΗΕ θα αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα για τον προσδιορισμό του τι συνέβη στη Δαμασκό. EPA / STR
Σε συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, πρώην επιθεωρητές όπλων έχουν πει ότι τα συμπτώματα είναι σύμφωνα με νευροπαραλητικά όπως το σαρίν [ σχετικά εδώ : http://www.theguardian.com/world/2013/aug/22/syria-deaths-strike-sarin-alleged-chemical ] ΕΔΩ παρά με εκείνα όπως από αέριο (θείο) μουστάρδας. [ σχετικά εδώ : http://www.bt.cdc.gov/agent/sulfurmustard/basics/facts.asp ]ΕΔΩ Κοιτάζοντας τα βίντεο που εμφανίζονται να προέρχονται από την περιοχή της επίθεσης (βλ. σύνδεσμος στο YouTube [ http://www.youtube.com/watch?v=EMUkGZgV3UE ] ), ΕΔΩ δεν υπάρχει κανένα σύμπτωμα από τις συνήθεις φουσκάλες που σχετίζονται με επιθέσεις του αερίου μουστάρδας, παρόλο που δεν είναι πάντα άμεσες, καθώς ο συνδιασμός της συστολής των οφθαλμών, της ανεξέλεγκτης βλέννας από τη μύτη και το στόμα και οι ασυντόνιστες κινήσεις καταδυκνείουν ένα νευροπαραλητικό ή παρόμοιο δηλητήριο.

Τί είναι τα νευροπαραλητικό και πώς λειτουργεί;
Τα νευροπαραλητικό είναι οργανοφωσφορική ένωση [ σχετικά εδώ : http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/organophosphorus+compound ],ΕΔΩ που παρεμβαίνει στην μετάδοση των νευρικών σημάτων με τα οποία ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες και στέλνει εντολές στο σώμα. Τα σήματα είναι ηλεκτρικά ρεύματα (ερεθίσματα), που ταξιδεύουν κατά μήκος των νευροκυττάρων όπως εκείνα του νωτιαίου μυελού. Όταν το σήμα φθάνει στο τέλος ενός νευροκυττάρου, πρέπει να διασχίσει ένα κενό, που ονομάζεται σύναψη [ σχετικά εδώ : http://psychology.about.com/od/sindex/f/what-is-a-synapse.htm ], ΕΔΩ και να φτάσει στο επόμενο νευροκύτταρο.

Μια φωτογραφία που αντλήθηκε από ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από την συριακή αντιπολίτευση (Moadamiyeh media center) λέγεται ότι δείχνει επιθεωρητές του ΟΗΕ να συλλέγουν δείγματα από ένα θύμα που φέρεται να έχει επιρεαστεί από ένα χημικό αέριο στο προάστιο Moadamiyeh, Δαμασκός, Συρία, στις 26 Αυγούστου. EPA δεν μπορεί να παράσχει την επιβεβαίωση του περιεχομένου, την αυθεντικότητα, τον τόπο, την ημερομηνία και την πηγή. Moadamiyeh Media Center/EPA
Το σήμα μεταδίδεται δια μέσου της σύναψης από τις χημικές ουσίες που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Αυτές απελευθερώνονται στό τέλος ενός νευροκυττάρου, και ταξιδέυουν σε όλη την σύναψη και συνδέονται με ένα διακόπτη πρωτεΐνης στην αρχή του επόμενου νευροκυττάρου, ο οποίος με τη σειρά του δημιουργεί ένα νέο ηλεκτρικό ρεύμα (ερέθισμα). Η διαδικασία μετάδοσης δεν καταστρέφει το νευροδιαβιβαστή. Αντ 'αυτού, ο νευροδιαβιβαστής παραμένει στη σύναψη, συνδεδεμένος με το διακόπτη ξανά και ξανά έως ότου είτε καταστραφεί είτε απομακρυνθεί από τη σύναψη. Ένας νευροδιαβιβαστής, η acetylcholine [ σχετικά εδώ : http://neuroscience.uth.tmc.edu/s1/chapter11.html ], ΕΔΩ καταστρέφεται από ένα ένζυμο που ονομάζεται acetylcholine esterase [ σχετικά εδώ : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/gene/43 ]. ΕΔΩ Το νευροπαραλητικό δεσμεύει και μπλοκάρει τη δράση της acetylcholine esterase. Χωρίς τη δράση του ενζύμου, η ποσότητα της acetylcholine στη σύναψη ποτέ δεν μειώνεται. Μεγάλες ποσότητες acetylcholine ενεργοποιούν επανειλημμένα το διακόπτη πρωτεΐνης, που οδηγεί σε μια σταθερή ροή των νευρικών σημάτων. Αν το νεύρο οδηγεί σε ένα μυ, τα συνεχεί νευρικά σημάτα εμποδίζουν τον μυ από τη χαλάρωση. Στην πραγματικότητα, οι μύες είναι συνεχώς ενεργοποιημένοι (σε έργο). Όταν αυτό συμβαίνει στους μυς που ελέγχουν την αναπνοή, μπορείτε μόνο να εισπνέετε (το έργο του διαφράγματος, όταν αναπνέουμε). Δεδομένου ότι το θύμα δεν μπορεί να εκπνεύση προκαλείται ασφυξία. Εκ του γεγονότος ότι τα νεύρα του θύματος συνεχώς σηματοδοτούν στους μύες, αυτό οδηγεί στην συμπτωματική συστολή των οφθαλμών μιά "σύσπαση" που την βλέπουμε σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από νευροπαραλητικό. Στην πράξη, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται συνήθως σε προχωρημένα στάδια της δηλητηρίασης, νωρίτερα συμπτώματα είναι η μύτη που τρέχει και η σύγχυση. Υπάρχουν διάφορα νευροπαραλητικά, που έχουν διαφορετικές φυσικές και χημικές ιδιότητες. Μερικά έχουν τη συνοχή του λαδιού μηχανής, ενώ άλλα εξατμίζονται εύκολα σε θερμοκρασία δωματίου. Όλα είναι θανατηφόρα σε πολύ μικρές δόσεις. Λίγα δέκατα του γραμμαρίου θα σκοτώσουν έναν μέσο άνθρωπο. Η θανατηφόρα έκθεση σε αυτά μπορεί να γίνει μέσω της κατάποσης (κατανάλωση τροφής/πόσιμου νερού), της επαφής του δέρματος με το υγρό ή από την εισπνοή του νευροπαραλητικού ως αέριο.
Προσδιορισμός της παρουσίας νευροπαραλητικού.
Μοριακή δομή τού αέριου (θείου) της μουστάρδας . Wikimedia Commons


Μοριακή δομή του νευροπαραλητικού σαρίν




Οι επιθεωρητές του ΟΗΕ θα αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα στον προσδιορισμό του τι συνέβη στη Δαμασκό. Τα νευροπαραλητικά είναι ασταθεί στο κανονικό περιβάλλον καi διασπόνται εύκολα. Τα προϊόντα της διάσπασης είναι μη-τοξικά και δεν είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα σε ένα περιβάλλον "βιομηχανικού πολιτισμού". Αυτό σημαίνει ότι θα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ανιχνεύουν τη χρήση νευροπαραλητικού στον αέρα ή σε ουσίες στον δρόμο. Όλα τα γνωστά στρατιωτικά νευροπαραλητικά είναι οργανικές ενώσεις του φωσφόρου, στο βαθμό που είναι ομάδες των ενώσεων του φωσφόρου είναι εκτός νόμου, η παραγωγή και η αποθήκευση τους από την σύμβαση περί χημικών όπλων του 1993 [ σχετικά εδώ : 5D(http://www.opcw.org/chemical-weapons-convention/annex-on-chemicals/b-schedules-of-chemicals/schedule-1/ ], ΕΔΩ (η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1997, αλλά η Συρία δεν έχει υπογράψει). Πολλά από τα υλικά που είναι απαραίτητα, γνωστά ως πρόδρομες ουσίες, για την παραγωγή των θανατηφόρων ενώσεων είναι παρομοίως εκτός νόμου. Ωστόσο, ορισμένες πρόδρομες ουσίες είναι οι ίδιες χρήσιμα βιομηχανικά χημικά προϊόντα, με χρήσεις στον τομέα της γεωργίας και την χημική παραγωγή. [ σχετικά εδώ : http://www.opcw.org/chemical-weapons-convention/annex-on-chemicals/b-schedules-of-chemicals/schedule-3/ ]ΕΔΩ Είναι απίθανο ότι οι επιθεωρητές θα βρουν υπολείμματα νευροπαραλητικού στο περιβάλλον. Οι πιο ασταθείς παράγοντες διασκορπίζονται με τον άνεμο μέσα σε λίγες ώρες από το συμβάν. Ενώσεις όπως το σαρίν διασπόνται μέσα σε μία και δύο ημέρες σε ανοιχτούς χώρους. Ομοίως, οι ενώσεις μεταβολίζονται στο σώμα. Ένα δείγμα αίματος που ελήφθη από κάποιον αρκετές ημέρες μετά τη λήψη μιάς μη θανατηφόρου δόσης δεν θα περιέχει πιθανότατα κανένα δείγμα νευροπαραλητικού. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι η τοξική δόση είναι μικρή σε σύγκριση με τη μάζα του σώματος. Τα δείγματα που ελήφθησαν μία ημέρα μετά την επίθεση στο μετρό του Τόκιο με σαρίν περιείχαν ~ 100ng/mL (περίπου 1 μέρος στα 10.000.000). [σχετικά εδώ : http://en.wikipedia.org/wiki/Sarin_gas_attack_on_the_Tokyo_subway ]ΕΔΩ Αντί να ψάχνουν για το ίδιο το νευροπαραλητικό, οι έλεγχοι των επιθεωρητών μπορούν να ψάξουν για έναν μεταβολίτη [ σχετικά εδώ : http://www.news-medical.net/health/Metabolites-What-are-Metabolites.aspx ]ΕΔΩ (προϊόν μεταβολισμού) της ένωσης. Οι μεταβολίτες που είναι ταξινομημένοι, είναι συγκεκριμένοι και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό της έκθεσης σε μιά συγκεκριμένη ένωση. Αυτό θα επιτευχθεί με τη λήψη δειγμάτων ούρων ή αίματος από τα θύματα και την αποστολή αυτών σε ένα εργαστήριο εξοπλισμένο με κατάλληλα αέρια ή υγρά χρωματογραφήματα [ σχετικά εδώ : http://www.chemicool.com/definition/chromatography.html ] ΕΔΩ (εξοπλισμός που διαχωρίζει μίγματα), συνδεόμενος με ευαίσθητα φασματόμετρα μάζας. [ σχετικά εδώ : http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/magnetic/maspec.html ]ΕΔΩ Είναι επίσης δυνατόν να ανιχνευθεί το νευροπαραλητικό πού είναι δεσμευμένο στην acetylcholine esterase. (σχ. σημ. τό ένζυμο που καταστρέφει τον νευροδιαβιβαστή acetylcholine και του οποίου την λειτουργεία μπλοκάρει το νευροπαραλητικό, με αποτέλεσμα την μή χαλάρωση των μυών). Η μέθοδος αυτή είναι παρόμοια με εκείνη για την ανίχνευση μεταβολιτών. Θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί μέχρι δύο μήνες μετά την επίθεση. Όμως, κάθε μία από αυτές τις μεθόδους βασίζεται σε μια αρκετά υψηλή δόση που λαμβάνεται από το θύμα, το οποίο σαφώς φαίνεται να έχει πεθάνει από τις επιδράσεις του νευροπαραλητικού και μπορεί έκτοτε να έχει θαφτεί. Άλλες φυσικές αποδείξεις που οι επιθεωρητές θα αναζητήσουν θα περιλαμβάνουν τα χρησιμοποιημένα κελύφοι ή περιβλήματα βομβών, που θα μπορούσαν να περιέχουν τα χημικά όπλα. Θα μελετήσουν επίσης τον τρόπο τραυματισμού και θανάτου που το συμβάν άφησε στο έδαφος. Η απελευθέρωση μίας ένωσης από δοχεία στο επίπεδο του εδάφους έχει μια διαφορετική διασπορά από αυτήν της έκρηξης πυροβολισμού στον αέρα. Αν οι επιθεωρητές του ΟΗΕ μπορούν να πάρουν αρκετό αίμα ή / και δείγματα ούρων από τα θύματα, θα πρέπει να είναι σε θέση να προσδιορίσουν την αιτία του συμβάντος. Αλλά εάν μια επίθεση με χημικά όπλα επιβεβαιωθεί, μπορεί να είναι κάπως πιο δύσκολο να προσδιορίσουμε με βεβαιότητα τους δράστες. Πηγή : http://theconversation.com/chemical-weapons-in-syria-who-what-where-when-why-17581

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ
Ο Martin Boland είναι ερευνητής Βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, στην Αυστραλία
Στις 26 Αυγούστου, εμπειρογνώμονες όπλων του ΟΗΕ τα όπλα που εξέτασαν την Δαμασκό στην Ανατολική Ghouta, την περιοχή στα περίχωρα της συριακής πρωτεύουσας, όπου τα χημικά όπλα φέρονται ότι χρησιμοποιήθηκαν και επί των οποίων η Δύση έχει προειδοποιήσει ως πρός τις συνέπειες για το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ. Η αντιπολίτευση είπε ότι ο βομβαρδισμός στις 21 Αυγούστου έγινε από τις κυβερνητικές δυνάμεις χρησιμοποιώντας ένα δηλητηριώδες που άφησε 1.300 νεκρούς. Η κυβέρνηση έχει αρνηθεί κατηγορηματικά τον ισχυρισμό. STR / EPA
( Η μετάφραση επιχειρήθηκε απο εμάς. Παράκληση : πιθανά λάθη να αναφερθούν)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου