Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ - The class issues in the US budget crisis - by Andre Damon, 27 September 2013

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΔΩ :
http://www.wsws.org/en/articles/2013/09/27/pers-s27.html

Published by the International Committee of the Fourth International (ICFI)

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ την Πέμπτη συνέχισε την πορεία της προς μια πιθανή διακοπή την επόμενη εβδομάδα, καθώς το Σώμα των Ρεπουμπλικάνων επανέλαβε την άρνησή του να εγκρίνει ένα ψήφισμα κρατικής χρηματοδότησης που δεν περιλαμβάνει την αναχρηματοδότιση της αναμόρφωσης της υγειονομικής περίθαλψης της κυβέρνησης Ομπάμα.

Κρίνοντας από την πικρία και τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων, φαίνεται ότι υπήρχαν μεγάλα θέματα έριδος στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό μεταξύ των δύο μερών. Αλλά πίσω από το μεγάλο στάδιο διαχείρισης της βιτρίνας του "κομματικού αδιεξόδου", τα δύο μέρη είναι ενωμένα στην επίθεση στις κοινωνικές συνθήκες και στο βιοτικό επιπέδο των εργαζομένων.

Ποιες είναι οι δήθεν τεράστιες ιδεολογικές διαφορές; Τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικάνοι είναι υπέρ των περικοπών των κοινωνικών δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των περικοπών στην κοινωνική ασφάλιση και το Medicare.
Το υπόβαθρο των κοινωνικών προγραμμάτων θεωρείται παρελθόν το "τρίτο τρένο" της αμερικανικής πολιτικής.

Δεν υπάρχει φιλελεύθερη πτέρυγα της μεταρρύθμισης του πολιτικού κατεστημένου και κανένας δημοκρατικός αξιωματούχος που να έχει προτείνει σοβαρά μέτρα για να χαλιναγωγήσει τις τράπεζες, και την παροχή αξιοπρεπώς αμειβόμενων θέσεων εργασίας για τους ανέργους, ή για την ανακατασκευή των σχολείων.

Τόσο η Δημοκρατικά ελεγχόμενη Γερουσία όσο και η Ρεπουμπλικανικά ελεγχόμενη Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε πρόσφατα να μειώσει τις δαπάνες για το food stamp στη μέση της χειρότερης οικονομικής κρίσης μετά τη μεγάλη ύφεση. Και οι δύο υποστηρίζουν τον επιθετικό πόλεμο ως μέσο πολιτικής, και οι δύο είναι συνένοχοι σε εγχώρια προγράμματα κατασκοπείας και των κυβερνητικών δολοφονιών. Και οι δύο εξαιρούν σημαντικές περικοπές σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια που δαπανώνται κάθε χρόνο για στρατιωτικές δαπάνες και για τις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών καθώς και των τόκων στις τράπεζες για το χρέος των ΗΠΑ.

Τι περίπου είναι η κρίση του προϋπολογισμού πραγματικά; Η απειλή να σταματήσει η λειτουργία της κυβέρνησης είναι, σε πρώτη φάση, μια ακόμη προσπάθεια να επιβληθούν μαζικές αντιλαϊκές περικοπές δαπανών μαστιγώνοντας (την κοινωνία) με μια ατμόσφαιρα κρίσης.

Αυτή είναι μόνο η τελευταία σε μια σειρά βιομηχανικών κρίσεων, όπως η κρίση του 2011, που το ανώτατο όριο του χρέους οδήγησε σε πάνω από δύο τρισεκατομμύρια δολάρια περικοπές δαπανών και το 2012 στον "δημοσιονομική γκρεμό", που προηγήθηκε της επιβολής των "δεσμεύσεων" πέρα ​​απο τον τρέχοντα προϋπολογισμό στις αρχές του περασμένου Μαρτίου. Η περικοπές ανέρχονται συνολικά πάνω από 85 δισεκατομμύρια δολάρια το τρέχον έτος και τα 1.100 δισεκατομμύρια (1,1 τρις) δολάρια για τα επόμενα οκτώ χρόνια.

Αυτές οι κρίσεις έχουν χρησιμοποιηθεί για να θέσουν το κάδρο για τις επιθέσεις που διαφορετικά θα φαίνονταν πολιτικά αδύνατες. Με κάθε κρίση του χρέους, το σενάριο είναι σε μεγάλο βαθμό όμοιο. Οι Ρεπουμπλικάνοι από μια ακραία θέση, απαιτούν μεγαλύτερες περικοπές από ό, τι είχαν ποτέ προταθεί πριν. Οι Δημοκρατικοί στη συνέχεια εργάζονται στην επεξεργασία ενός συμβιβασμού, που δέχεται το μεγαλύτερο μέρος των αιτημάτων των απαιτήσεων των Ρεπουμπλικάνων και επιδιώκουν να αποκρύψουν τη δική τους υποστήριξη για τις δεξιές πολιτικές λιτότητας, με καταγγελίες για την Ρεπουμπλικανική "αδιαλλαξία".

Αυτή τη φορά, η κρίση του προϋπολογισμού περιστρέφεται γύρω από την αντίθεση των Ρεπουμπλικάνων στην προσιτή Obama's care η οποία δεν είναι δημοφιλής ανάμεσα σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, που δικαιωματικά την θεωρούν ως μια προσπάθεια να μειώσει τα οφέλη της υγειονομικής φροντίδας τους. Κάτω από συνθήκες όπου όλη η δήθεν "φιλελεύθερη" και "αριστερή" πτέρυγα του πολιτικού κατεστημένου παρατάσσεται πίσω από τον Ομπάμα και την αντιδραστική "μεταρρύθμιση" φροντίδας της υγείας, οι Ρεπουμπλικανοί επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια δημαγωγικά καταγγέλλοντας το νομοσχέδιο, αν και από μια δεξιά προοπτική.

Ο νόμος της "προσιτής φροντίδας" θέτει τα θεμέλια στις επιχειρήσεις και τις τοπικές κυβερνήσεις να μεταφέρουν την ασφαλιστική τους κάλυψη για τους εργαζόμενους, στην εκφόρτωση των εργαζομένων πάνω στη νεοσύστατη υγειονομική περίθαλψη όπου θα πρέπει να αγοράσουν ιδιωτική ασφάλιση. Σήμερα, αξιωματούχους της κυβέρνησης Ομπάμα έχει συνάντηση με τον μάνατζερ έκτακτης ανάγκης του Ντιτρόιτ, Kevyn Orr, για το ξεκοίλιασμα των συντάξεων των εργαζομένων της πόλης, ο Orr προτείνει να εξαλείψει τις παροχές υγειονομικής περίθαλψης για τους συνταξιούχους να τις μεταφέρει στα χρηματιστήρια ή, αν είναι άνω των 65 ετών, στο Medicare. Ο νόμος της "προσιτής φροντίδας" είναι ουσιαστικά μία πίστωση των "κουπονιών" από το Δημοκρατικό κόμμα στην υγειονομική περίθαλψη το οποίο οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν υπερασπιστεί για δεκαετίες ως μέσο υπονόμευσης (απαλαγής) στις παροχές κάλυψης των εργοδοτών για την υγεία και για την ιδιωτικοποίηση της Medicare από την κυβέρνηση που διαχειρίζεται το πρόγραμμα για τους ηλικιωμένους. Σύμφωνα με τον Ομπάμα και τους Δημοκρατικούς, αυτή η αντιδραστική πολιτική παρουσιάζεται ως μια «προοδευτική» κοινωνική μεταρρύθμιση, σε μια προσπάθεια να ξεγελάσουν τους ανθρώπους και να παρέχουν πολιτική κάλυψη για τα συνδικάτα και τις φιλελεύθερες και ψευδο-αριστερές οργανώσεις, που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το Δημοκρατικό Κόμμα για να το υποστηρίζουν.

Η "συζήτηση" για το σύνολο του προϋπολογισμού, λαμβάνει χώρα ανάμεσα σε ρεκόρ των εταιρικών κερδών, της ραγδαίας αύξησης της ανισότητας, και μιας ακμάζουσας χρηματιστηριακής αγοράς που τροφοδοτείται κατά 85 δισ. δολάρια ανά μήνα και διοχετεύονται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Το γεγονός ότι, υπό τις συνθήκες της μαζικής ανεργίας, της αύξησης της φτώχειας και της μείωσης των μισθών, η σύγκρουση μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του πολιτικού κατεστημένου είναι πάνω στο πόσο γρήγορα θα εφαρμοστούν τα μέτρα, που θα ρίξουν ακόμη περισσότερα εκατομμύρια ανθρώπων στη φτώχεια λέει πολλά για τον χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ.

Ο αμερικανικός πληθυσμός στο σύνολό του κινείται προς τα αριστερά, όπως αποδεικνύεται από την μαζική αντίθεση στα πολεμικά σχέδια της κυβέρνησης Ομπάμα κατά της Συρίας και του αστυνομικού κράτους κατασκοπείας της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας. Υπάρχει ένα τεράστιο και αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ αυτών των αισθημάτων και ολόκληρου το πολιτικού κατεστημένου, το οποίο, με τη σειρά του, είναι η πολιτική έκφραση της τεράστιας κοινωνικής ανισότητας στις ΗΠΑ.

Είναι αδύνατη η αντίσταση στην επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, στο πλαίσιο των δύο δεξιών κομμάτων και του καπιταλιστικού συστήματος που υπερασπίζουν.

Αυτό που απαιτείται είναι ένα ανεξάρτητο πολιτικό κίνημα της εργατικής τάξης που θα αγωνιστεί για την αναδιοργάνωση της οικονομικής ζωής με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, και όχι το ιδιωτικό κέρδος. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν χρήματα για να πληρωθούν τα κοινωνικά προγράμματα είναι ένα ξεδιάντροπο ψέμα.

Τα χρήματα υπάρχουν, αλλά τα συσσωρεύουν οι πολυεκατομμυριούχοι και οι δισεκατομμυριούχοι που λεηλατούν τη χώρα και τον κόσμο για το δικό τους πλουτισμό. Οι τεράστιες περιουσίες των σούπερ-πλούσιων πρέπει να απαλλοτριωθούν και οι μεγάλες τράπεζες και εταιρείες να εθνικοποιηθούν προκειμένου να διασφαλιστεί το δικαίωμα όλων των ανθρώπων σε μια αξιοπρεπώς αμοιβόμενη εργασία, υγειονομική περίθαλψη, στέγαση, εκπαίδευση, ασφαλή συνταξιοδότηση και η πρόσβαση στην τέχνη και τον πολιτισμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου