Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

(i) ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ - Israel’s Use of False Flags in Global Terrorism - BY MICHAEL COLLINS PIPER

ΔΕΙΤΕ (ολόκληρο) ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΔΩ
Εκείνοι που πιστεύουν ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από την υποτιθέμενη επίθεση χημικών όπλων στη Συρία - κρυβόμενο πίσω από μια "προβοκάτσια", που έχει σχεδιαστεί για να εμπλέξει την κυβέρνηση της Συρίας, έχουν πολύ καλό λόγο να πιστεύουν σε ένα τέτοιο σενάριο. Στην πραγματικότητα, όπως στο βιβλίο μου, τελική απόφαση, το οποίο τεκμηριώνει το ρόλο της Mossad του Ισραήλ στη δολοφονία του John F. Kennedy, επεσήμανα, πολύ πίσω από το 1994, η χρήση της "προβοκάτσιας" από την Mossad του Ισραήλ για να καλύπτει έως και το ρόλο της στις παγκόσμιες συνωμοσίες δολοφονίας και άλλων εγκληματικών δραστηριοτήτων έχει χρησιμοποιήσει ξανά και ξανά : "Άραβες", "ριζοσπάστες μουσουλμάνους", "τη μαφία", "ακροδεξιούς", και ακόμη και οικολόγους, μεταξύ άλλων που έχουν κατ 'επανάληψη "το φταίξιμο" για εγκλήματα που διαπράχθηκαν από την Μοσάντ ή πραγματοποιούνται υπό το συντονισμό της.
Η χρήση των δραστηριοτήτων "προβοκάτσιας" από το Ισραήλ και τη Μοσάντ έχει τεκμηριωθεί επανειλημμένα από το εβραϊκό κράτος απο τα πρώτα χρόνια ύπαρξής του. Αυτό που ακολουθεί είναι μια επισκόπηση μερικών άλλα αξιοσημείωτων περιπτώσεων στις οποίες το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει "προβοκάτσιες" στις διεθνείς ποινικές προσπάθειές του. Ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα στο οποίο το Ισραήλ χρησιμοποίησε μια "προβοκάτσια" για να καλύψει τη δική του διαδρομή ήταν στην περιβόητη υπόθεση Lavon στην οποία, τον Ιούλιο του 1954, υπήρξε μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Μεταξύ των στόχων ήταν οι βιβλιοθήκες της Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ και στις δύο πόλεις. Στην πραγματικότητα, οι βομβιστικές επιθέσεις ήταν μια πράξη της Ισραηλινής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών που ήλπιζε οτι ο πρόεδρος της Αιγύπτου Νάσερ και ο έξω κόσμος θα πιστέψουν ότι οι επιθέσεις έγιναν από μαχητικούς αιγύπτιους μουσουλμάνους φονταμενταλιστές θυμωμένους με τις φιλικές σχέσεις του Νάσερ με τις ΗΠΑ και Τη Βρετανία.
Απώτερος στόχος του Ισραήλ ήταν να αποσταθεροποιήσει τις σχέσεις του Νάσερ με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία και να υποχρεώσει τους Βρετανούς σε αποχώρηση από τις βάσεις τους στη διώρυγα του Σουέζ. (αν και, στην πραγματικότητα, στο τέλος, δεν βομβαρδίστηκαν βρετανικοί στοχοι, ανεξάρτητα απο το αρχικό σχέδιο).
Σύμφωνα με τον συνταγματάρχη Benjamin Gibli, επικεφαλή των Ισραηλινών υπηρεσιών στρατιωτικών πληροφοριών και τον ανώτερο αξιωματικό του στρατού υπεύθυνο για την αποστολή, το τελικό σήμα στο Κάιρο για να κινηθούν οι βομβιστικές επιθέσεις είχε δοθεί απο τις εντολές του Υπουργού Άμυνας Pinchas Lavon οι οποίες έχουν ως εξής. "[Ο στόχος μας είναι] να σπάσει την εμπιστοσύνη της Δύσης στο υπάρχον [αιγυπτιακό] καθεστώς. . . Οι δράσεις θα πρέπει να προκαλέσουν συλλήψεις, επιδείξεις, και εκφράσεις εκδίκησης. Οι Ισραηλινής καταγωγής πρέπει να καλύπτονται πλήρως ενώ η προσοχή θα πρέπει να στραφεί σε οποιοδήποτε άλλο πιθανό παράγοντα. Ο σκοπός είναι να αποφευχθεί η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τη Δύση προς την Αίγυπτο".
Η επιχείρηση τοποθέτησης των βομβών έγινε από αιγύπτιους ισραιληνής καταγωγής (εβραικής) που εργάζονταν για τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Ωστόσο, οι αιγυπτιακές υπηρεσίες ασφάλειας αποκάλυψαν το γεγονός και έντεκα άτομα συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Στο τέλος, δύο εκτελέστηκαν. Οι άλλοι καταδικάστηκαν σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης. Τελικά η συμμετοχή του Ισραήλ στην υπόθεση έγινε δημόσια και το Ισραήλ σείστηκε στον απόηχο του σκανδάλου. Ανταγωνιστικά πολιτικά στοιχεία στο Ισραήλ χρησιμοποίησαν το σκάνδαλο ως ρόπαλο εναντίον των αντιπάλων τους. Αλλά η αλήθεια σχετικά με τη χρήση από το Ισραήλ "προβοκάτσιας" είχε έρθει σε διεθνή προσοχή και έδειξε πως ήταν διατεθειμένο να θέσει σε κίνδυνο χωρίς λόγο ζωές αθώων, ως μέρος της στρατηγικής του να επεκτείνει την παγκόσμια επιρροή του.
Στο βαθμό που είναι αναγνωρισμένη για το τι ήταν - η "προβοκάτσια" επίθεση από το Ισραήλ - η υπόθεση Lavon είναι ένα αναγνωρισμένο γεγονός στην ιστορία, το οποίο έχει τεκμηριωθεί ακόμη και σε πολλαπλές "mainstream" (επίσημες) πηγές.
Αλλά η υπόθεση Lavon ήταν μόνο μία από τις πολλές προβοκάτσιες από το Ισραήλ, και όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από τις σελίδες του "The Spotlight", ( πρόδρομου του American Free Press) ο διεθνής ανταποκριτής Andrew St. George επικεντρώθηκε σε μια σειρά από τα πιο διαβόητα περιστατικά. Εδώ είναι μερικά από αυτά :
Μια σκοτεινή "δεξιά" ομάδα γνωστή ως "άμεση δράση" είχε κατηγορηθεί για την επίθεση στο Deli Goldenberg στο Παρίσι στις 9 Αυγούστου 1982. Έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 22 τραυματίστηκαν. Ο ηγέτης της "αμεσης δράσης" ήταν κάποιος Jean - Marc Rouillan που είχε τεθεί σε λειτουργία στην περιοχή της Μεσογείου με την επωνυμία "Sebas" και ο οποίος είχε επανειλημμένες συνδέσεις με την Μοσάντ.
Όλες οι αναφορές στους δεσμούς με την Mossad του Rouillan έχουν διαγραφεί από τις επίσημες εκθέσεις που έχουν εκδοθεί μέχρι αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, η αλγερινή national news service, η οποία είχε δεσμούς με τις γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών κατηγόρησαν την Μοσάντ για τις δραστηριότητες του Rouillan. Θυμωμένοι γάλλοι στελέχοι των μυστικών υπηρεσιών πίστευαν ότι είχαν διαρρεύσει αυτές οι πληροφορίες στους Αλγερινούς.
Πολλοί κορυφαίοι Γάλλοι αξιωματούχοι ασφαλείας παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά την διάρκεια αυτής της συγκάλυψης της συνενοχής της Mossad στα εγκλήματα του Rouillan. Ωστόσο, άλλες προβοκάτσιες της Mossad πραγματοποιήθηκαν επίσης σε γαλλικό έδαφος. Στις 3 Οκτωβρίου 1980, μια συναγωγή στην οδό Copernicus βομβαρδίστηκε (τοποθέτηση βόμβας) στο Παρίσι. Τέσσερις παρευρισκόμενοι σκοτώθηκαν. Εννέα τραυματίστηκαν. Μια παγκόσμια φρενίτιδα των μέσων ενημέρωσης ακολούθησαν το περιστατικό. Εκθέσεις έκριναν ότι "δεξιοί εξτρεμιστές" ήταν υπεύθυνοι. Ωστόσο, όλα οι "δεξιοί εξτρεμιστές" που ανακρίθηκαν αφέθηκαν ελεύθεροι. Στα ανώτερα κλιμάκια των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, το δάχτυλο επεσήμανε (έδειξε) την Μοσάντ.
Στις 6 Απριλίου του 1979, ο ίδιος τρομοκράτης της Μοσάντ ήταν ύποπτος για το μακελειό Κοπέρνικος, την ανατίναξη του βαριά φυλασσόμενου εργοστάσιου CNIM βιομηχανίας στη νοτιοανατολική Γαλλία, όπου μια κοινοπραξία των γαλλικών επιχειρήσεων κατασκεύαζε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα του Ιράκ. Η Μοσάντ αλάτισε το χώρο της έκρηξης με "ενδείξεις" και στη συνέχεια με ανώνυμα τηλεφωνήματα στην αστυνομία υποδηλώθεικε ότι η δολιοφθορά ήταν έργο μιας ομάδας περιβαλλοντολόγων.
Στις 28 Ιουνίου του 1978, ισραηλινοί πράκτορες τοποθέτησαν μια βόμβα κάτω από ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο στην Rue Saint Anne, σκοτώνοντας τον Mohammed Μπούντια, διοργανωτή της οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Αμέσως μετά, η Παρισινή αστυνομία έλαβε ανώνυμα τηλεφωνήματα που κατηγορούσαν τον Μπούντια για συμμετοχή σε εμπόριο ναρκωτικών αποδίδοντας τη δολοφονία του στην Κορσική μαφία. Με μια διεξοδική έρευνα στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι παράγοντες ειδικής δράσης της Μοσάντ είχαν την ευθύνη για την τρομοκρατική δολοφονία.
Τον Οκτώβριο του 1976, η ίδια μονάδα της Μοσάντ απήγαγε δύο φοιτητές της Δυτικής Γερμανίας τους Brigette Schulz και Thomas Reuter στο Παρίσι. Φυτεύοντας "ενδείξεις" και με ανώνυμα τηλεφωνήματα έκανε να φαίνεται ότι μιά βαυαρική "νεοναζί" ομάδα είχε εκτελέσει την απαγωγή. Στην πραγματικότητα, οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι τα δύο θύματα είχαν πετάξει στο Ισραήλ, υπό την επήρεια ναρκωτικών, βασανίστηκαν, και εξαναγκάστηκαν σε μια ψεύτικη "ομολογία" συνενοχής τους στις PLO δραστηριότητες, και στη συνέχεια, ανώνυμα έμειναν έγκλειστοι σε φυλακή του Ισραήλ.
(συνεχίζεται)
ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου