Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Ο ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ : Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ - Obama at the UN: A defense of unilateral aggression - by Bill Van Auken, 25 September 2013

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΔΩ :
http://www.wsws.org/en/articles/2013/09/25/unga-s25.html


Published by the International Committee of the Fourth International (ICFI)

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα εξέδωσε την Τρίτη, την πέμπτη ομιλία του στο άνοιγμα της συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, μιά ανάμειξη υποκριτικής ρητορικής περί δημοκρατίας και ανθρωπισμού με γυμνές, κυνικές απειλές της αμερικανικής στρατιωτικής επιθετικότητας.

Ενώ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στέκονται στο αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα συνάψει μια χειραψία με τον Ιρανό ομόλογό του, Rouhani - μία χωρίς νόημα χειρονομία φαίνεται οι Ιρανοί να την απορρίπτουν - το πραγματικό περιεχόμενο των 50 λεπτών ομιλίας, του Ομπάμα, είναι η εκπόνηση ενός δόγματος εξωτερικής πολιτικής, στο πλαίσιο της οποίας η Ουάσινγκτων ανοίγει στον εαυτό της το δικαίωμα να επέμβει στρατιωτικά στη Μέση Ανατολή, όπως ταιριάζει για την προστασία των «ζωτικών συμφερόντων» της.

Η ομιλία του κατέστησε σαφές ότι η "στροφή στη διπλωματία", σε σχέση τόσο με τη Συρία και το Ιράν, δεν αντιπροσωπεύει κάποια θεμελιώδη στροφή μακριά από την πολιτική εξοντωτικού κυνηγιού από τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ στην περιοχή, μέσω των πολέμων της δεκαετίας, αλλά μάλλον μια τακτική μετατόπιση που επιβλήθηκε στην κυβέρνηση του Ομπάμα, με την εμφάνιση της απρόβλεπτης και συντριπτικής λαϊκής εχθρότητας για έναν ακόμη επιθετικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Αυτή η αναστροφή της ομιλίας, του Ομπάμα ήταν αναμφισβήτητα αμυντική, με τόνους λύπης για το ότι η Ουάσιγκτον δυσφημείται και παρεξηγείται.

Πριν επικέντρωσει στους στόχους για την επικείμενη επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία και το Ιράν, ο Ομπάμα ανέλαβε την ευθύνη για τη δημιουργία ενός "πιο σταθερού" κόσμου στην επί πέντε χρόνια ζωής του στο Λευκό Οίκο. Επεσήμανε την απόσυρση όλων των στρατευμάτων των ΗΠΑ από το Ιράκ, - που επεβλήθει στην Ουάσιγκτον από την άρνηση του Ιράκ να υπογράψει τη συμφωνία χορήγησης ασυλίας στις δυνάμεις των ΗΠΑ για εγκλήματα πολέμου, - και το επικείμενο τέλος του πολέμου στο Αφγανιστάν. Όπου το Πεντάγωνο σχεδιάζει να αφήσει μέχρι και 20.000 στράτευμα και να διατηρήσει μόνιμες βάσεις.

Καυχήθηκε ότι η κυβέρνησή του είχε "περιορίσει τη χρήση των τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών να στοχεύουν μόνο όσους δημιουργούν μια συνεχή επικείμενη απειλή" και ότι "υπάρχει μια σχεδόν βεβαιότητα χωρίς απώλειες αμάχων". Αυτά είναι ανοησίες. Μόνο στο Πακιστάν, εκτιμάται ότι περισσότεροι από 2.500 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί απο drones, οι περισσότεροι εκ των οποίων άμαχοι και η συντριπτική πλειοψηφία υπό την κυβέρνηση του Ομπάμα. Η Ανάδειξη του Προέδρου των ΗΠΑ ως "Assassin-in-chief" με δολοφονίες ελεγχόμενες εξ αποστάσεως, είναι η πιο δραματική εκδήλωση της παγκόσμιας εγκληματικότητας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Επίσης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανέλαβε την ευθύνη για το «Εργαζόμαστε επιμελώς για να κλείσει η φυλακή του Γκουαντάναμο», η οποία παραμένει ανοικτή σχεδόν πέντε χρόνια μετά που υποσχέθηκε να την κλείσει, με κρατούμενους που υποβάλλονται σε βασανιστήρια, με αναγκαστική σίτιση [όταν καταφεύγουν σε απεργία πείνας ως διαμαρτυρία για τα βασανιστήρια] και ανθρώπους που βασανίστηκαν απο την CIA να παραπέμπονται σε δίκη ενώπιον στρατιωτικών δικαστηρίων για τη ζωή τους.

Παρά τις κατακτήσεις υποτίθεται της σύνθεσης για την ειρήνη και τη σταθερότητα, ο Ομπάμα αναγνώρισε ότι «εξακολουθούν να υφίστανται κινδύνοι», συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα, των θρησκευτικών συγκρούσεων και "το ενδεχόμενο της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής", όλες αυτές οι τάσεις, ισχυρίστηκε, συνέκλιναν πιο δυναμικά στη Συρία.

Κανείς δεν θα υποψιαζόταν από τις παρατηρήσεις που έκανε ο πρόεδρος των ΗΠΑ ότι η Ουάσιγκτον εξοπλίζει την Αλ Κάιντα στη Συρία, όπως έκανε στη Λιβύη το 2011, ως μια δύναμη μεσολάβησης σε έναν πόλεμο για την αλλαγή του καθεστώτος, ή ότι έχει τροφοδοτήσει σκόπιμα τον σεχταρισμό, μαζί με τους αντιδραστικούς άραβες συμμάχους της, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, για τον ίδιο σκοπό.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ "έκανε μια βόλτα" στους αβάσιμους ισχυρισμούς ότι το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ευθύνεται για την [21 Αυγούστου] επίθεση χημικών όπλων στα προάστια της Δαμασκού και υπερασπίστηκε την "προθυμία να διατάξει ένα περιορισμένο χτύπημα" στη Συρία, λόγω της βούλησης του για "τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών".

Ενώ οι "αποδείξεις της ενοχής του καθεστώτος στο [21 Αυγούστου] περιστατικό ήταν «συντριπτικές», ο Ομπάμα δεν έδωσε καμία εξήγηση γιατί η Ουάσινγκτον αρνήθηκε να παρουσιάσει τις "αποδείξεις" της στα Ηνωμένα Έθνη. - Τόσο το συριακό καθεστώς όσο και η Ρωσία έχουν χρεώσει στους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ "αντάρτες" την επίθεση, - προκειμένου να κατηγορήσει το καθεστώς και να προκαλέσει μια στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ.

Φωνάζοντας για την αντίθεσή της Ρωσίας σε έναν μονομερή και παράνομο πόλεμο των ΗΠΑ κατά της Συρίας, ο Ομπάμα δήλωσε: «Είμαστε πλέον σε ένα ψυχρό πόλεμο. Δεν υπάρχει μεγάλο παιχνίδι για να κερδίσουμε, ούτε η Αμερική έχει κανένα ενδιαφέρον για την Συρία πέρα ​​από την ευημερία του λαού της".

Υπάρχει μια μακρά ιστορία βομβαρδισμένων λαών απο τις ΗΠΑ για τη δική τους «ευημερία». Ότι, άλλα συμφέροντα αποτελούν τη βάση των παρεμβάσεων είναι αυτονόητο. Η Αναφορά του Ομπάμα στο «μεγάλο παιχνίδι» - ο όρος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την αντιπαλότητα μεταξύ του βρετανικού ιμπεριαλισμού και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας επί της κυριαρχίας της στην Κεντρική Ασία - μιλάει (μόνη της). Ακριβώς για την αναζήτηση τέτοιων αρπακτικών στόχων συμμετέχει στη Συρία, όπου η Ουάσιγκτον επιδιώκει την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ και την αντικατάσταση με μια κυβέρνηση μαριονέτα, ως μέσο για την απομόνωση και την αποδυνάμωση του Ιράν, το οποίο στέκεται ως αντίπαλος για την ηγεμονία στις ενεργειακά πλούσιες και στρατηγικά ζωτικής σημασίας περιοχές του Περσικού Κόλπου και της Κεντρικής Ασίας.

Ο Ομπάμα επέμεινε ότι η συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας για τον αφοπλισμό των χημικών του συριακού καθεστώτος πρέπει να υποστηρίζεται με ένα "ισχυρό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας" με "συνέπειες" για την Συρία αν αποτύχει να ανταποκριθεί στο χρονοδιάγραμμα που έχει ορισθεί για την καταστροφή των όπλων. Η Ουάσινγκτον και οι σύμμαχοί της, πιέζουν για το κεφάλαιο 7 του ψηφίσματος που θα επιτρέψει την στρατιωτική επέμβαση. Η Ρωσία επέμεινε ότι θέλει να ασκήσει βέτο σε οποιοδήποτε τέτοιο μέτρο (επέμβαση).

Αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό", δήλωσε ο Ομπάμα, "τότε φαίνεται τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι σε θέση για την επιβολή των πιο βασικών διεθνών νόμων". Αυτό είναι πρόσχημα που έχει πρόθεση να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει μια μονομερή αμερικανική στρατιωτική επίθεση.

Σε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ομιλίας του ο Ομπάμα ασχολήθηκε με το Ιράν, και τους αβάσιμους ισχυρισμούς των ΗΠΑ ότι αναπτύσει πυρηνικά όπλα. Παρά τη δήλωση του ότι «η διπλωματική πορεία πρέπει να δοκιμαστεί, στις ΗΠΑ-Ιράν σχέσεις, οι παρατηρήσεις του Ομπάμα αποτελούντο κυρίως από τελεσίγραφα προς την Τεχεράνη ή έμμεση απειλή στρατιωτικής βίας και χωρίς συγκεκριμένη προσφορά, να άρει τις εδώ και δεκαετίες κυρώσεις, που καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ, που έκανε τον Rouhani να τις περιγράψει στη δική του ομιλία στη Γενική Συνέλευση, ως «βίαιες, απλές και καθαρές», προσθέτοντας, «είναι απλοί άνθρωποι που πέφτουν θύματα από τη σύνθεση των κυρώσεων".

Το επίκεντρο της ομιλίας του Ομπάμα, διαψεύδει όλες της δημοκρατικές και ανθρωπιστικές εστιάσεις του, είναι ένας αμβλύς ορισμός της "πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική".

"Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι διατεθειμένες να χρησιμοποιήσουν όλα τα στοιχεία της δύναμης τους, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής δύναμης, για να διασφαλίσουν τον πυρήνα των συμφερόντων τους στην περιοχή", είπε. Πρώτον και κύριον, μεταξύ αυτών των συμφερόντων «η ελεύθερη ροή της ενέργειας στην περιοχή». Ανέφερε ως εκ τούτου την τρομοκρατία και τα όπλα μαζικής καταστροφής, τα ψεύτικα προσχήματα για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, προσθέτοντας ότι "στο μέτρο του δυνατού" η Ουάσινγκτον θα "σεβαστεί την κυριαρχία των εθνών", και όπου δεν είναι δυνατόν, "εμείς θα αναλάβουμε άμεση δράση".

Αυτή η μιλιταριστική πολιτική της Ουάσιγκτον αναφέρεται τόσο γυμνά και κυνικά στα Ηνωμένα Έθνη που είναι μια ακόμη ένδειξη της ανεξέλεγκτης έκρηξης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του αυξανόμενου κίνδυνου των απειλών των ΗΠΑ εναντίον της Συρίας και του Ιράν που μπορεί να μετατραπεί σε ένα περιφερειακό πόλεμο και ακόμη σε έναν παγκόσμιο.

Η ομιλία του Ομπάμα περιελάμβανε μια σκληρή ρητορική που απευθύνεται στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος επέκρινε με δηλώσεις στην ομιλία του για τη Συρία, νωρίτερα αυτό το μήνα, τις τάσεις της Ουάσιγκτον να δράσει στρατιωτικά κάτι που ταιριάζει ότι οι ΗΠΑ είναι ένα "εξαιρετικό (ξεχωριστό)" έθνος.

"Πιστεύω ότι η Αμερική είναι εξαιρετική (ξεχωριστή)" δήλωσε ο Ομπάμα την Τρίτη. "Εν μέρει, επειδή έχουμε δείξει μια προθυμία μέσω της θυσίας του αίματος και πλούτου όχι μόνο για τους εαυτούς μας, αλλά για όλους".

Εκτός από τους ιδιοτελείς ισχυρισμούς με τους οποίους έχει κάνει ατέλειωτες στρατιωτικές επεμβάσεις η Ουάσιγκτον από τη Σομαλία μέχρι τα Βαλκάνια, την Αϊτή, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράκ, την Υεμένη και την Κεντρική Αφρική και σε άλλα μέρη, τις τελευταίες δύο δεκαετίες και μόνο, το «συμφέρον όλων» είναι αυτή η χρήση του όρου ως αμερικανική εξαίρεση που προδίδει μια ιστορική άγνοια και είναι αποκαλυπτική.

Ιστορικά, αυτός ο προσδιορισμός της «εξαίρεσης», η οποία αναπτύχθηκε από αστούς ιστορικούς και κοινωνιολόγους για να εξηγήσει την Αμερική, σε αντίθεση με τα έθνη της «παλαιάς Ευρώπης», δεν είδε την εμφάνιση ενός μαζικού σοσιαλιστικού κινήματος της εργατικής τάξης. Σε μεγάλο βαθμό αποδόθηκε στην απουσία ενός φεουδαρχικού παρελθόντος και της εδραιωμένης αριστοκρατίας, στους άφθονους φυσικούς πόρους και μια πολιτική παράδοση που εξυμνούσε την "ισοπολιτεία". Όλα όσα στην πραγματικότητα στήριξαν την ισχυρή κοινωνική ανισότητα και την ταξική πόλωση που υφίσταται.

Τώρα, η "ιδιαιτερότητα" της Αμερικής γίνεται επίκληση για να επαινέσει τον αμερικανικό πλούτο και τους δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά και να δικαιολογήσει τον αμερικάνικο μιλιταρισμό, το μέσο με το οποίο ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός επιδιώκει όλο και περισσότερο να αντισταθμίσει τη σχετική οικονομική παρακμή της. Αυτό αποδεικνύει το βάθος της πολιτικής κρίσης της, και οι επαναστατικές επιπτώσεις τις σαρωτικές αλλαγές στις κοινωνικές σχέσεις κατά τα τελευταία 35 χρόνια, που έχουν μετατρέψει τις ΗΠΑ σε μία από τα πιο κοινωνικά άνισα έθνη στον πλανήτη.

Ούτε τα μέσα ενημέρωσης, ούτε κάποιος στο κοινό του ΟΗΕ έδωσε προσοχή στο άνοιγμα των παρατηρήσεων του Ομπάμα, στο οποίο διακήρυξε την επιτυχία των "προσπάθειών για την ανάκτηση" από την οικονομική κατάρρευση του 2008. "Σήμερα, θέσεις εργασίας δημιουργούνται, τα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά συστήματα έχουν σταθεροποιηθεί και οι άνθρωποι για άλλη μια φορά βγαίνουν από τη φτώχεια", διακήρυξε.

Στην πραγματικότητα, η σημερινή "ανάκαμψη" είναι μια επιτυχία σε μεγάλο βαθμό για το κορυφαίο 1 τοις εκατό, το οποίο σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση καρπώθηκε το 95 τοις εκατό του συνόλου "αύξησης" του πλούτου μεταξύ 2009 και 2012. Την ίδια στιγμή τελευταία έρευνα απογραφής δείχνει το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών να έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο σε ένα τέταρτο του αιώνα. Το ένα τρίτο του αμερικανικού πληθυσμού έχει βιώσει διάστημα εξαθλίωσης σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου