Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΣΑ, ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ - American Disconnect. Politics, Money and the New Media - by DOUG DOWD - 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΔΩ :

http://www.counterpunch.org/2013/10/28/politics-money-and-the-new-media/

 

DOLLAROCRACY : Πώς τα χρήματα και το σύμπλεγμα των Μέσων Ενημέρωσης καταστρέφουν την Αμερική από τον John Nichols και Robert W. McChesney

DIGITAL DISCONNECT : Πώς ο καπιταλισμός στρέφει το Iintenet εναντίον της δημοκρατίας. από τον Robert W. McChesney

 

Οι συντάκτες αυτών των εξαιρετικών βιβλίων (και άλλων) συνεχίζουν να φέρνουν πίσω στη ζωή την ζωτική ανάλυση του 1966 των Baran και Sweezy : Monopoly Capital. Με αυτόν τον τρόπο, θέτουν σήμερα δικά τους μοντέλα με τις δικές τους δυνάμεις και τη δική τους κριτική. Το Βιβλίο του McChesney παίρνει μια απότομη έμφαση στο Διαδίκτυο. Το κοινό βιβλίο του με τον Nichols εστιάζει στην αμερικανική πολιτική οικονομία στο σύνολό της (με ιδιαίτερη έμφαση στα μέσα. / 1 ​​/

 

Αρχίζω με αποσπάσματα με τα οποία τα δύο βιβλία δείχνουν το δρόμο: Πρώτον, από το Digital Disconnect του McChesney :

 

"Οι περισσότερες αναλύσεις του Διαδικτύου ταλαντεύονται μεταξύ της ουτοπικής ευδαιμονίας και της δυστοπικής κόλασης, αποτυγχάνουν εντελώς να αντιμετωπίσουν τη σχέση μεταξύ οικονομικής δύναμης και του ψηφιακού κόσμου .... και πόσο αντιδημοκρατικό το Διαδίκτυο έχει γίνει".

 

Επόμενο από το κοινό τους βιβλίο, DOLLAROCRACY :

 

"Όταν ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα επανεξελέγη, κάποιοι ειδήμονες ισχυρίστηκαν ότι, παρά τις αχαλίνωτες προεκλογικές δαπάνες, εδώ ήταν η απόδειξη ότι τα πολλά χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν τις εκλογές. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη. Οι εκλογές του 2012 ήταν ένα κβαντικό άλμα: ήταν η πρώτη 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων εκστρατεία των Αμερικάνικων εκλογών. Και σταθεροποίησε την εξουσία της νέας τάξης στην αμερικανική πολιτική: τους απίστευτα πλούσιους ιδιώτες και τις εταιρείες που επαναπροσδιορίζει ριζικά την πολιτική μας κατά τρόπο ώστε, ελλείψει μιας δραματικής παρέμβασης, σηματοδοτεί το τέλος της δημοκρατίας μας. Είναι ο κόσμος της Dollarocray (Δολαριοκρατίας)".

 

Τώρα θα αναφερθώ στα βιβλία τους και τις απόψεις μου, για το πού οι ΗΠΑ, βρίσκονται Κοινωνικο-οικονομικά. Άρχισα με τα αποσπάσματα των βιβλίων τους, και ό, τι ακολουθεί θα αποτελείται από πολλά περισσότερα. Ελπίζω ότι εκείνοι που θα διαβάσουν αυτή την κριτική θα αναζητήσουν τρόπους για να τα διαβάσουν καθώς και σχετικά βιβλία. Πρέπει να καταλάβουμε και να ασχοληθούμε με ό, τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα και γιατί, αν θέλουμε ποτέ να έχουμε μια καλή ζωή. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά. σε πάντα πιο επικίνδυνες κοινωνικο-οικονομικές και στρατιωτικές κατευθύνσεις.

 

Digital Disconnect (Ψηφιακή Αποσύνδεση)

 

Στον πρόλογο αυτού του βιβλίου, ο McChesney - στο εξής "McC" - μελαγχολικά θέτει το πλαίσιο για το τι θα ακολουθήσει:

 

Πολλοί άνθρωποι σήμερα, και σίγουρα πολλοί νέοι άνθρωποι, θα έδιναν τα πάντα για να έχουμε μια οικονομία όπως τον αμερικάνικο καπιταλισμό του 1972. Η ανισότητα, είχε περιοριστεί στα σύγχρονα πρότυπα: οι καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας ήταν άφθονες, η υποδομές ήταν η ζήλια του κόσμου, και η διακυβέρνηση ήταν εντελώς καλοήθης σε σύγκριση με τη σύγχρονη διαφθορά. Υπήρχε ένα μέρος για τους νέους στην οικονομία. Υπήρχε ελπίδα, κάτι που είναι τρομερά δύσκολο σήμερα .... Τώρα που ο καπιταλισμός βρίσκεται εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, χωρίς ορατό τέλος και η κατάσταση της δημοκρατικής διακυβέρνησης, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τουλάχιστον, είναι άθλια, όπως φαίνεται, χρειάζεται πολύς χρόνος για να ληφθεί μια πιο κριτική ματιά στην σχέση του Διαδικτύου με τον καπιταλισμό και των δυο με τη δημοκρατία.

 

 

Νωρίς ο "McC" δίνει μια σύντομη ιστορία της γέννησης του Διαδικτύου, τις προσδοκίες του, και το τράβηγμά του μακριά από το να είναι ένα θαυμάσιο σύνολο δυνατοτήτων σε μια πάντα πιο επιζήμια και επικίνδυνη πραγματικότητα που:

 

"Το Διαδίκτυο είναι το αποκορύφωμα σχεδόν δύο αιώνων των ηλεκτρονικών Εξελίξεων στην επικοινωνία, από τον τηλέγραφο, τη φωτογραφία, την τηλεφωνία, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, και, τέλος, τους δορυφόρους και τους υπολογιστές ..

 

Τώρα, ωστόσο και αναφέρει τον Ben Scott:

 

"Είμαστε σε μια παραδειγματική τριπλή στροφή. Όπου η προσωπική επικοινωνία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και οι πληροφορίες της αγοράς έχουν ενταχθεί στην Νέα Τάξη, έτσι ώστε οι διακρίσεις είναι περασμένες. Η οικονομία έχει προσαρμοστεί στο Internet και τώρα κατοικείται από ψηφιακές βιομηχανίες, με εταιρείες κολοσσούς που ως επί το πλείστον δεν υπήρχαν, όταν οι περισσότεροι Αμερικανοί γεννήθηκαν. Το Διαδίκτυο έχει φαινομενικά αποικίσει και μετατρέψει τα πάντα στο πέρασμά του".

 

Εκείνοι που βρίσκονται στην εφηβεία τους αντιμετωπίζουν μια συνεχιζόμενη κοινωνική-οικονομία χαμηλών εισοδημάτων και υψηλών τιμών, αλλά πάντα αύξησης του κόστους και αύξησης των αναγκών για εκπαίδευση για να βρούν καλές θέσεις εργασίας. Αυτός είναι ο κόσμος για μεγάλο και πάντα μαγαλύτερο ποσοστό για αυτούς και τους γονείς τους: αν δεν είναι στο top 10% (για να μην πούμε τίποτα για το κορυφαίο ένα τοις εκατό): βιώνουν την οικονομική κατάσταση και τα βάρη... "του λαού."

 

Πώς κι έτσι; Κατά τον 20ο αιώνα, οι "απλοί άνθρωποι" των ΗΠΑ πάνω από μια φορά λειτούργησαν σαν να ήξεραν τι να κάνουν αν το "απλοί" σήμαινε πλέον "φτωχοί". Εργάστηκαν πολιτικά, στη δεκαετία του 1930. - Και πάλι για λίγο, στα χρόνια που ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε και, για μερικά χρόνια μετά στα 1960 και ζωντάνεψαν πάλι. Ωστόσο, όπως ο "McC" επισημαίνει:

 

«Η πιο εντυπωσιακή αντίθεση, αυτή που έχει υπάρξει ζήτημα μεταξύ των συστημάτων ιδιοκτησίας και της αυτοδιοίκησης από την αρχή της δημοκρατίας, και μάλιστα από την εποχή της αρχαίας Αθήνας, ήταν η σύγκρουση μεταξύ πλουσίων και φτωχών που προκαλείται από την ανισότητα που δημιουργείται από την οικονομία, που μπορεί να υπονομεύσει την πολιτική ισότητα πάνω στην οποία η δημοκρατία στηρίζεται".

 

Και αναφέρει τον Robert Dahl, του Πανεπιστημίου του Yale:

 

«Εάν το εισόδημα, ο πλούτος και οι οικονομικοί πόροι είναι πολιτική τοποθέτηση, εάν, κατανέμονται άνισα, πώς μπορεί να είναι πολιτικά ίσοι οι πολίτες;

 

Και αν οι πολίτες δεν μπορεί να είναι πολιτικά ίσοι, πως είναι δυνατόν η δημοκρατία να υπάρχει ;"

 

Η πλέον αναγνωρισμένη ευρέως τεράστια αύξηση της οικονομικής ανισότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες τις τρεις τελευταίες δεκαετίες αποτελεί μια υπαρξιακή απειλή για τη δυνατότητα της αυτο-διοίκησης, και τελικά σε πολλές από τις ελευθερίες που οι περισσότεροι Αμερικανοί θεωρούν δεδομένες .... επιστημονική έρευνα δείχνει ότι οι φτωχοί και ακόμα και η μεσαία τάξη δεν έχουν σχεδόν καμία σημασία για τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους όσο έχουν οι πλούσιοι.

 

Τώρα, ο Dahl και πάλι:

 

«Η Ικανότητα των πλούσιων συμφερόντων να διαδραματίσουν έναν υπερμεγέθη ρόλο στις αμερικάνικες εκλογές είναι απλά μια εκδήλωση μιας μακράς διαδικασίας. Κάθε μεγάλη-εικόνα αξιολόγησης του Internet που δεν λαμβάνει υπόψη την πολύ εκ νέου και άμεση απειλή της ανισότητας στην αυτο-διοίκηση και την ελευθερία πρόκειται να είναι ελατωματική απο το "πάρε δρόμο"

 

Εν ολίγοις, τα δύο αυτά σημαντικά και ασυνήθιστα αναγνώσιμα πολιτικο / οικονομικά βιβλία είναι ζωτικής σημασίας ως βάση και κίνητρο για ένα ισχυρό πολιτικό κίνημα - ένα κίνημα το οποίο θα πρέπει να ενισχύσουμε σύντομα, αν θέλουμε να έχουμε μια αξιοπρεπή κοινωνία. Η τρέχουςα κοινωνία λειτουργεί από και για τους πλούσιους, ισχυρά και επικίνδυνα.

 

Ο Doug Dowd είναι ένας οικονομικός ιστορικός. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι η ανισότητα και η παγκόσμια οικονομική κρίση. Επικοινωνία : dowd.douglas @ gmail.com

 

Σημειώσεις

 

Ο McChesney και ο Nichols είναι κοινωνικά παραγωγικοί επικριτές σε αναρίθμητα πολλά άλλα βιβλία και άρθρα τους. Συχνά, αλλά όχι μόνο, και οι δύο γράφουν για το Monthly Review. Κατα τη γνώμη μου, έχουν επηρεαστεί από τους Baran και Sweezy, και ας σημειωθεί: Είχα την τύχη να συνεργαστώ τόσο με τον Baran όσο και με τον Sweezy με την πάροδο του χρόνου. Με τον Baran όταν και οι δυο μας διδάσκαμε στο S.F. Bay Area. Με τον Sweezy όταν τον είχα "δάσκαλο οικονομικών" στο προσωπικό του Monthly Review, ή αργότερα, όταν τον παρότρυνα να διδάξει στο Cornell (που οδήγησε τελικά το να παντρευτεί την πρώην σύζυγο μου Zirel που, για ευνόητους λόγους, τον ερωτεύτηκε).

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου