Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

ΕΚΘΕΣΗ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ ΣΥΡΙΑΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΝΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ - Report finds US-backed Syrian opposition responsible for sectarian atrocity - by Alex Lantier, 12 October 2013

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΔΩ :
http://www.wsws.org/en/articles/2013/10/12/syri-o12.html



Published by the International Committee of the Fourth International (ICFI)



Η έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch (HRW), που δημοσιεύθηκε χθες, εκθέτει τις σεχταριστικές σφαγές εκατοντάδων αμάχων, στην πλειοψηφία -Αλεβιτών στην περιοχή γύρω από την παράκτια πόλη της Λατάκια, από τις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ δυνάμεις σουνιτών της αντιπολίτευσης, κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στις αρχές Αυγούστου.


Με βάση τα εκτεταμένα φωτογραφικά αποδεικτικά στοιχεία και τις συνεντεύξεις με επιζώντες, η HRW διαπίστωσε ότι τουλάχιστον 190 Αλεβίτες πολίτες και 200 ​​που συνελήφθησαν ως όμηροι απο τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, σφαγιάστηκαν. Μεταξύ των νεκρών ήταν τουλάχιστον 57 γυναίκες, 18 παιδιά και 14 ηλικιωμένους άνδρες.

Ο διευθυντής της HRW που ενεργεί στη Μέση Ανατολή, Joe Stork είπε ότι οι σφαγές δεν ήταν "ενέργειες απατεώνων μαχητών ... Η επιχείρηση αυτή ήταν μια συντονισμένη, προγραμματισμένη επίθεση στον άμαχο πληθυσμό αυτών των χωριών των Αλεβιτών". Αυτά τα γεγονότα είναι ένα κατηγορητήριο στην Ουάσιγκτον και τους ευρωπαίους συμμάχους της, καθώς και στα εταιρικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία έχουν υποστήριξει την Αλ Κάιντα που συνδέεται με παραστρατιωτικές ομάδες της αντιπολίτευσης στη Συρία.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν χαιρετίσει ψευδώς αυτή την αντιπολίτευση ως αγωνιστές για τη δημοκρατία, πιέζοντας για έναν υπό αμερικανική ηγεσία πόλεμο για την υποστήριξή τους. Δύο εβδομάδες μετά τις δολοφονίες στη Λατάκια, η Ουάσιγκτον ξεκίνησε μια εκστρατεία για πόλεμο κατά της Συρίας που βασίζοταν σε ψέματα για μια χημική επίθεση στη Ghouta - αποσύρθηκε από το χείλος του πολέμου μόνο λόγω της μαζικής αντίθεσης από τους αμερικάνους και τους ευρωπαίους εργαζόμενους.

Οι αγριότητες κοντά στη Λατάκια έλαβαν χώρα ανάμεσα σε μια επίθεση που άρχισε στις 4 Αυγούστου, στο τέλος του ισλαμικού ιερού μήνα του Ραμαζανιού. Φαίνεται ότι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης επέλεξαν αυτή την ημερομηνία, όπως οι Χριστουγεννιάτικοι βομβαρδισμοί του Νίξον στο Ανόι κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τα θύματά τους, δείχνοντάς τους ότι δεν θα συγκρατήσουν την σφοδρή επιθυμία τους για αίμα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των πιο σεβαστών εορτών.

Έλαβαν μέρος χιλιάδες στρατιώτες, οπλισμένοι με βαριά πολυβόλα, εκτοξευτές πυραύλων, θωρακισμένα αντιαεροπορικά όπλα, και μερικά άρματα (λάφυρα). Οι Συριακές στρατιωτικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την περιοχή μόνο στις 19 Αυγούστου. Οι Αλεβίτες πολίτες που έπεσαν στον έλεγχο της αντιπολίτευσης σφαγιάστηκαν βάναυσα. Ιατρικές εκθέσεις της HRW αναφέρουν : «Αιτία θανάτου σε πολλά από [τα πτώματα] ήταν πολλαπλά τραύματα από πυροβολισμούς σε όλο το σώμα, εκτός από τις μαχαιριές που έχουν γίνει με αιχμηρά εργαλεία, δεδομένου του αποκεφαλισμού που παρατηρήται στα περισσότερα σώματα".

Στελέχη της αντιπολίτευσης είχαν επικοινωνία με την HRW νωρίτερα στην επίθεση, όταν οι περισσότεροι από τους φόνους προφανώς έλαβαν χώρα. Η έκθεση αναφέρει έναν "ακτιβιστή της αντιπολίτευσης", ο οποίος, στις 5 Αυγούστου, καυχήθηκε στην HRW : "Πιάσαμε 150 γυναίκες και 40 παιδιά, και σκοτώσαμε όλους τους άνδρες".

Η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς δεκάδες περιπτώσεις όπου ανυπεράσπιστοι πολίτες σφαγιάστηκαν. Στο χωριό Barouda, "μαχητές" της αντιπολίτευσης σκότωσαν δύο πολίτες οι οποίοι δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν: τον Safwan Hassan Shebli, έναν παράλυτο βετεράνο του στρατού της Συρίας, και τη μητέρα του Shamieh Ali Darwish, η οποίο δεν μπορούσε να περπατήσει παρά μόνο με πατερίτσες.

Στο χωριό Sleibeh al-Hamboushieh, δολοφόνησαν μία τυφλή 80χρονη γυναίκα, την Nassiba Salem Sleim, και αρκετούς από τους συγγενείς της.

Άλλοι άμαχοι σκοτώθηκαν καθώς προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις παραστρατιωτικές ομάδες της αντιπολίτευσης. Ο Ghazi Ibrahim Badour, ο οποίος έφυγε με τη σύζυγό του και τα 10 παιδιά τους, είπε: "Μπλόκαραν το δρόμο, γι 'αυτό προσπάθησα να διαφύγω μέσα από τα δέντρα, αλλά μας πυροβολούσαν, και δύο από τις κόρες μου σκοτώθηκαν. Η γυναίκα μου και μια άλλη κόρη μου τραυματίστηκαν. Η κόρη μου Sefah Badour, η οποία έιχει μάστερ στην αραβική λογοτεχνία, και η κόρη μου Sara, η οποία είχε πτυχίο στη φιλοσοφία, σκοτώθηκαν".

Σύμφωνα με την HRW, οι "μαχητές" της αντιπολίτευσης που πραγματοποίησαν τις σφαγές σε μεγάλο βαθμό προέρχονται από πέντε οργανώσεις που συνδέονται με την Αλ Κάιντα : the Al Nusra Front, the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL), Ahrar al-Sham, Suqour al-Izz, and Jaish al-Muhajireen wal-Ansar. Οι δύο πρώτες είναι οι πιο γνωστές παραστρατιωτικές ομάδες της αντιπολίτευσης που συνδέονται με την Αλ Κάιντα στη Συρία. Η Jaish al-Muhajireen είναι μια ISIL-συνδεδεμένη ομάδα ξένων "μαχητών" από χώρες όπως η Τσετσενία, ηΤουρκία, το Τατζικιστάν, το Πακιστάν, τη Γαλλία, την Αίγυπτο και το Μαρόκο.

Η εκστρατεία υποστηρίχτεικε από δυνάμεις που άμεσα εγκρίθηκαν από την Ουάσιγκτον, όπως, ο στρατηγός Salem Idriss του Free Syrian Army’s (FSA) Supreme Military Council. Ταξίδεψε στην περιοχή στις 11 Αυγούστου για να δηλώσει την αλληλεγγύη του με τις δυνάμεις της Αλ Κάιντα που συνδέονται μεταξύ τους: "Ο Επικεφαλής του προσωπικού μας συνεργάζεται πλήρως με την παράκτια στρατιωτική διοίκηση, όσον αφορά τις στρατιωτικές τους δραστηριότητες. Εμείς δεν πρόκειται να αποχωρήσουμε όπως ψευδώς ακούγεται, αλλά, αντίθετα, συνεργαζόμαστε σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την επιχείρηση".

Η έκθεση της HRW εξηγεί επίσης πώς η επιχείρηση σχεδιάστηκε και χρηματοδοτήθηκε από μιθοφόρους, από διάφορα εμιράτα του Περσικού Κόλπου, κυρίως το Κουβέιτ, αρχής γενομένης από τον Απρίλιο. Περιλαμβάνουν τους Sheikh Hajjej al-Ajami και Shafi al-Ajami του Κουβέιτ, καθώς και τον σουνίτη ισλαμιστή ιεροκήρυκα Sheikh Adnan al-Arour, ο οποίος φέρεται να δώρισε $ 140,000 και, στη συνέχεια, $ 4.800.000.

Ο al-Arour είναι διαβόητος για τις απειλές του κατά των Σύριων Αλεβιτών ότι θα τους περάσει μέσα από μια "μηχανή κιμά" (Βλέπε: http://www.wsws.org/en/articles/2013/05/16/syri-m16.html).

Οι αγριότητες κοντά στη Λατάκια έχουν εκθέσει επίσης τον προδοτικό ρόλο των μίντια, που έχουν βαθιά εμπλακεί στην προώθησή της συριακής αντιπολίτευσης. Έχουν πει ψέματα μέσα από τα δόντια τους, υμνούν ένα σύνολο δολοφόνων και γκάνγκστερ που κινητοποιούνται ως μέρος ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου κατά της Συρίας, και οι οποίοι είναι ικανοί για τις πιο αιματηρές δολοφονίες, ως "μαχητές" για τη "δημοκρατία".

Τέτοια ψέματα για την αντιπολίτευση, που εκτίθενται από το υλικό της HRW, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους να βρεθούν στο χείλος του πολέμου, που σταμάτησε μόνο από την εμφάνιση μαζικής λαϊκής αντίθεσης.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατηγόρησαν το συριακό καθεστώς για πολλές θηριωδίες που εμπλέκουν (στην πραγματικότητα) τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης - όπως τη σφαγή στη Χούλα το Μάιο του 2012, ή τη χημική επίθεση στο Khan al-Assal ένα χρόνο αργότερα - και αυτά τα ψέματα χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν τον περαιτέρω εξοπλισμό της αντιπολίτευσης κατά του καθεστώτος και την κλιμάκωση του πολέμου.

Στις μάχες κοντά στη Λατάκια, όπου Αλεβίτες πολίτες στοχοποιήθηκαν σε θρησκευτικές δολοφονίες θα μπορούσαν μόνο να έχουν πέσει θύματα της σουνιτικής αντιπολίτευσης. Για τους υπο την ηγεσία του καθεστώτος Αλεβίτες της Συρίας θα ήταν δύσκολο οι θηριωδίες να προέρχονται απο το καθεστώς. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης απάντησαν σε αυτο υποβαθμίζοντας συνολικά την επίθεση.

Έτσι, οι New York Times, η δημοσιογραφική ναυαρχίδα του αμερικανικού φιλελευθερισμού, ειδικότερα, κάλυπτε τις σφαγές κοντά στη Λατάκια, παρόλο που ήταν πολύ καλά ενημερωμένη για τα γεγονότα εκεί. Μίλησε τακτικά με τον αξιωματόυχο της αντιπολίτευσης, Ammar Hassan, ο οποίος είπε ότι ήταν "σε στενή επαφή με τους αντάρτες" κοντά στη Λατάκια, αλλά δημοσίευσε μόνο μερικές σύντομες σημειώσεις σχετικά με την επίθεση, σε μεγάλο βαθμό σε άρθρα σχετικά με άλλα θέματα. Τα λίγα που οι Times έγραψαν, όμως, κάλυπταν τη σφαγή και έτειναν να αποδώσουν ευθύνες για τη θρησκευτική βία στην περιοχή στους Αλεβίτες.

Στις 5 Αυγούστου, μία ημέρα μετά τις πρώτες σφαγές Αλεβιτών πολιτών, απο την αντιπολίτευση έγραψε : «οι Αλεβίτες εδώ και καιρό φοβούνται ότι θα αντιμετωπίσουν δολοφονίες εκδίκησης από τους ως επί το πλείστον εξεγερμένους σουνίτες, οι φιλοκυβερνητικές πολιτοφυλακές Αλεβιτών έχουν κατηγορηθεί για τη δολοφονία αμάχων σουνιτών στην περιοχή. Μερικοί Αλεβίτες παρέμειναν στα χωριά τους καθώς οι αντάρτες προχωρούσαν, και μερικοί τραυματίες Αλεβίτες υποβάλουταν σε θεραπεία, είπε ο κ. Hassan, ο οποίος πρόσθεσε: Φυσικά, η πλειοψηφία των κατοίκων κατέφυγε στην πόλη".

Η κάλυψη των Times, τόσο από την επίθεση της αντιπολίτευσης τον Αύγουστο, όσο και σήμερα με την έκθεση της HRW, υπαγορεύεται πρωτίστως από τις ανάγκες του αμερικανικού κράτους και της εξωτερικής πολιτικής του. Μετά την αναβολή των του πολέμου των ΗΠΑ με τη Συρία, οι διαιρέσεις αυξάνονται στις συριακές ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης, και η Ουάσιγκτον προσπαθεί να απομονώσει την Αλ Κάιντα που συνδέεται με ομάδες όπως η ISIL. Οι Times παρουσίασαν την έκθεση της HRW ως απόδειξη ότι η αντιπολίτευση που ήταν πιο κοντά στην Ουάσιγκτον ήταν πιο ανθρώπινη.

Εν όψει όλων των αποδεικτικών στοιχείων στην έκθεση της HRW, που άφησε να εννοηθεί ότι ο Idriss και το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο του FSA δεν είχαν εμπλακεί στις αγριότητες. "Κανένας από αυτούς που αναφέρονται, ως φαίνεται, δεν συμμετείχε πρωτογενώς στο υποστηριζόμενο από τη Δύση Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, το οποίο έχει παλέψει για να δείξει ότι μπορεί να ξαναπάρει την πρωτοβουλία στο έδαφος από τους εξτρεμιστές", έγραψαν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου