Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

ΣΥΡΙΑ: ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΑΝ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΑΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ 120.000 ΣΥΡΙΩΝ - Syria: NATO and the Gulf Cooperation Council Organized and Financed the Death of 120,000 Syrians, Truth as an Issue – by Thierry Meyssan




O Thierry Meyssan είναι Γάλλος διανοούμενος, ιδρυτής και πρόεδρος του Voltaire Network και του Άξονα για το συνέδριο της ειρήνης. Τελευταίο βιβλίο του στα γαλλικά: Το μεγάλο ψέμα: τόμος 2, οι χειρισμοί και η παραπληροφόρηση (εκδ. JP Bertrand, 2007).

Τι έχει συμβεί στη Συρία τα τελευταία τρία χρόνια ; Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης του ΝΑΤΟ και του GCC, το «καθεστώς» έχει χύσει αίμα για να καταστείλει μια δημοκρατική επανάσταση . Ωστόσο, αυτή η έκδοση έρχεται σε αντίθεση με την τρέχουσα στήριξη της κυβέρνησης που εκτιμάται σε, σύμφωνα με τις πηγές, μεταξύ 60 και 90 % του πληθυσμού. Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική : το ΝΑΤΟ και το GCC έχουν διαδοχικά χάσει έναν πόλεμο διαδοχής και μια τέταρτης γενιάς τύπου πολέμου Νικαράγουας. Είναι αυτοί, και μόνο αυτοί, οι οποίοι οργάνωσαν και χρηματοδότησαν το θάνατο 120.000 Σύριων.

Μία από τις προκλήσεις της προετοιμασίας για τη διάσκεψη της Γενεύης είναι να γράψει την ιστορία της Συρίας. Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ και το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου προσπαθούν να επιβάλουν τους εκδοχή των γεγονότων που θα τους δώσει ένα σαφές πλεονέκτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ως εκ τούτου, μια ξαφνική χιονοστιβάδα από άρθρα και συνοπτικές εκθέσεις στον Δυτικό Τύπο και τον Τύπο του Κόλπου.

Η Δύση και το GCC ισχυρίζονται ότι η κρίση στη Συρία είναι σύμφωνη με την «Αραβική Άνοιξη». Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το «καθεστώς του Μπασάρ» θα καταστείλει βίαια τις δημοκρατικές προσδοκίες του λαού του. Το ΝΑΤΟ και το GCC στη συνέχεια θα παρέμβουν για να προστατεύσουν τον άμαχο πληθυσμό.

Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική : Οι Ηνωμένς; Πολιτείες σχεδίασαν την εξόντωση της Συρίας σε μια συνάντηση στις 15 Σεπτεμβρίου του 2001, στο Καμπ Ντέιβιντ. Άρχισαν να προετοιμάζουν γι’ αυτή με την υιοθέτηση του νόμου Accountibility για την Συρία στις 12 Δεκεμβρίου του 2003. Προσπάθησαν να βυθίσουν τη Συρία σε πόλεμο για πρώτη φορά προκαλώντας την έγκριση του ψηφίσματος 1559 του Συμβουλίου Ασφαλείας, στη συνέχεια, σκοτώνοντας τον πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου, Ραφίκ Χαρίρι και κατηγορώντας τον Πρόεδρο Αλ Άσαντ ότι διέταξε τη δολοφονία. Αυτό το σενάριο απέτυχε, την υπεργολαβία ανέλαβε το  Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, που προετοιμάστηκαν μέσω της συνθήκης του Λάνκαστερ στις 2 Νοεμβρίου 2010. Το σήμα για την έναρξη των εργασιών δόθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες από το Κάιρο στις αρχές Φεβρουαρίου του 2011.


Φεβρουάριος 2011-Ιούλιος 2012 : ο πόλεμος τέταρτης γενιάς

Από την ημερομηνία αυτή, και για 15 μήνες, το ΝΑΤΟ και το GCC ξεκίνησαν έναν πόλεμο τέταρτης γενιάς, που βασίζεται εξ ολοκλήρου στην κυριαρχία τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έπεισαν τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Συρίων, ότι ολόκληρη η χώρα είχε εξεγερθεί, αν και τα πιο σημαντικά γεγονότα δεν υπερέβαιναν τα 5.000 άτομα. Χάρη σε ελεύθερους σκοπευτές και καταδρομείς, που οργάνωσαν μια αιματηρή καταστολή. Ωστόσο, το Μάρτιο-Απρίλιο του 2012, μετά την πτώση του Ισλαμικού Εμιράτου του Baba Amr, Ο Νικολά Σαρκοζί διαπραγματεύθηκε την αποχώρηση της Γαλλίας, ενώ τον Μάιο, οι Σύριοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τις εκθέσεις του Al-Jazeera και τον Ιούνιο, η Ουάσιγκτον αποδέχθηκε την ήττα της κατά τη Διάσκεψη της Γενεύης.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι πολεμιστές ήταν είτε Σύριοι Takfirist (συμπεριλαμβανομένων 3000 που στρατολογήθικαν στο Baba Amr) ή ξένοι μισθοφόροι, ιδιαίτερα μέλη της Λιβυκής Αλ - Κάιντα που ελέγχεται από τον Abdelhakim Belhaj. Μαζί, διαμόρφωσαν τον "Ελεύθερο Συριακό Στρατό", που πλαισιώνεται από Βρετανούς και Γάλλους αξιωματικούς, με την υλικοτεχνική υποστήριξη της Τουρκίας.


Ιούλιος 2012-Αύγουστος 2013 : Πόλεμος, Νικαράγουα Style

Με την εκλογή του Φρανσουά Hollande ως Γάλλου προέδρου και τον διορισμό του Laurent Fabius ως σιωνιστικού Υπουργού Εξωτερικών ξεκίνησε εκ νέου ο πόλεμος. Με στήριξη από τον στρατηγό της CIA Ντέιβιντ Πετρέους και την τεχνογνωσία του Πρέσβη Robert S. Ford (πρώην βοηθού του John Negroponte), Σχετικά με τον John Negroponte δείτε και σε αυτό το άρθρο : http://tsounami4ever.blogspot.gr/2013/08/usa-terrorism-with-human-face-history.html η Γαλλία σηματοδότησε ένα νέο πόλεμο, αυτή τη φορά στυλ Νικαράγουας, με τη συγκέντρωση των «Φίλων της Συρίας» στο Παρίσι στις 6 Ιουλίου του 2012. Δύο εβδομάδες αργότερα, μία μεγάλη - επίθεση αποκεφάλισε το στρατό δολοφονόντας τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας. Αμέσως, 40.000 ξένοι τζιχαντιστές, που υποστηρίζονταν από μερικές χιλιάδες Σύριους και εποπτεύονταν από γάλλους και Βρετανούς αξιωματικούς, άρχισαν την επίθεση στη Δαμασκό. Αυτή ήταν η στιγμή της αλήθειας. Οι Σύριοι, μέχρι σήμερα πολύ παθητικοί, βοήθησαν το στρατό τους για να υπερασπιστούν την πρωτεύουσα και να αποκρούσουν τους εισβολείς. Ακολούθησε μια περίοδος σκληρού και αιματηρού πολέμου που σκότωσε περισσότερους από 100.000 μάρτυρες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πίσω, αφήνοντας τους συμμάχους τους να κάνουν τη δουλειά. Στην καλύτερη περίπτωση, προσπάθησαν να επηρεάσουν το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, να περιορίσουν το βάρος των μαχητών της Τζιχάντ και να προωθήσουν κοσμικούς μισθοφόρους. Κέντρα πρόσληψης άνοιξαν στην Τυνησία και το Αφγανιστάν. Αερογέφυρες οργανώθηκαν από τη Λιβύη και την Υεμένη για να παραδώσουν δεκάδες χιλιάδες τζιχαντιστές που ήρθαν για να πεθάνουν στη Συρία. Όπως και στη Νικαράγουα, βρήκαν Σύριους για την υποστήριξή τους, αλλά τελικά χρησίμευσαν για να ελέγχουν τις «απελευθερωμένες ζώνες», αντί να πολεμούν τον τακτικό στρατό πρόσωπο με πρόσωπο.


Από τον Αύγουστο του 2013 έως σήμερα : η αποτυχία του ΝΑΤΟ

Σημειώνοντας τη νέα αποτυχία τους, οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ και του GCC προσπάθησαν να αγνοήσουν το ρωσικό και κινεζικό βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας με την οργάνωση ενός εγκλήματος στο οποίο θα απέδιδαν τεράστια συμβολική σημασία, που θα δικαιολογούσε τη διεθνή παρέμβαση για την προστασία των αμάχων, έτσι ώστε να μπορούσαν να τελειώσουν με το βομβαρδισμό της χώρας, όπως έκαναν στη Λιβύη.

Η χημική επίθεση στη Ghoutta, στις 21 Αυγούστου του 2013, οργανώθηκε από το ΝΑΤΟ. Τα όπλα μεταφέρθηκαν από ένα τουρκικό στρατώνα στη Δαμασκό και ο συνήθης πόλεμος των μέσων ενημέρωσης κινητοποιήθηκε για να κάνει αυτό το επεισόδιο πιο σοβαρό από ό, τι οποιοδήποτε άλλο γεγονός.

Όμως, η απρόσμενη ανάπτυξη του ρωσικού στόλου στα ανοικτά των ακτών της Μεσογείου θα ανάγκαζε το Πεντάγωνο να επιτεθεί από την Ερυθρά Θάλασσα, πάνω από την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία, δηλαδή, βυθίζοντας τους συμμάχους τους στον πόλεμο. Η Ουάσιγκτον, παραιτήθηκε από την είσοδο σε μια περιφερειακή σύγκρουση, η διπλωματία των ΗΠΑ ζήτησε να προετοιμαστεί για το συνέδριο της Γενεύης 2.


Γενεύη 2

Η Διάσκεψη της Γενεύης 2, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα πραγματοποιηθεί στα τέλη Ιανουαρίου  του 2014, θα θέσει τέρμα σε τρία χρόνια πολέμου. Ανάλογα με την έκδοση τροπής των γεγονότων, η Συρία θα έχει βιώσει έναν εμφύλιο πόλεμο ή θα είναι ο νικητής έναντι της ξένης επιθετικότητας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου