Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΔΡΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ - Media Disinformation and the Framing of the Syrian War - by James Corbett and Prof Michel Chossudovsky, December 18, 2013

Πηγή : http://www.globalresearch.ca/media-disinformation-and-the-framing-of-the-syrian-war/5362069

Μήνες μετά την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων (απονομής των βραβείων) Pulitzer, βραβευμένοι δημοσιογράφοι και άλλοι υπέβαλαν εκθέσεις σχετικά με τα ψέματα και τους χειρισμούς της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην πρόσφατη επίθεση χημικών όπλων στη Συρία. Μακριά από το φως για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, ωστόσο, οι εκθέσεις αυτές εξακολουθούν να αποφεύγουν τις βαθύτερες αιτίες και εξηγήσεις για το τι συμβαίνει στη Συρία, και τις δυνάμεις που είναι πίσω από αυτό. This is the GRTV Backgrounder on Global Research TV.

Media Disinformation and the Framing of the Syrian War (βίντεο). [μπορείτε να δείτε το βίντεο στην πηγή του άρθρου]

Οι αρχιτέκτονες του σύγχρονου συστήματος που κατασκευάζουν την συναίνεση και την επίσημη προπαγάνδα γνωρίζουν εδώ και καιρό τη σημασία των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης σε οποιαδήποτε δεδομένη περίπτωση. Για τους pathocrats που άνοιξαν το μονοπάτι προς την σύγχρονη εποχή του πολέμου πληροφοριών και ελέγχου της γνώμης, τα ίδια τα γεγονότα είναι εύπλαστα, με την επιφύλαξη της μη αντικειμενικής πραγματικότητας, αλλά με τον τρόπο που γίνονται αντιληπτά και εσωτερικεύονται από το εύπιστο κοινό. Όπως ο Ivy Lee, ο άνθρωπος που οι Ροκφέλερ προσέλαβαν για να εφεύρει τη σύγχρονη βιομηχανία PR μετά τη σφαγή του Ludlow, το έθεσε: http://andrewgavinmarshall.com/2012/01/18/power-propaganda-and-purpose-in-american-democracy/

"Δεν είναι τα γεγονότα και μόνο που χτυπούν το μυαλό, αλλά ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνουν χώρα και έχουν δημοσιευθεί ώστε να εξάψουν τη φαντασία ... Άλλωστε, αυτό είναι γεγονός. Η προσπάθεια να δηλώσω την απόλυτη πραγματικότητα είναι απλά μια προσπάθεια να ... να σας δώσω τη δική μου ερμηνεία των γεγονότων".

Αυτή η περιφρονητική και ψυχοπαθής ευκολία με την οποία οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι απευθύνονται στο εκλογικό τους σώμα δεν είναι πουθενά πιο εμφανής απ´ όταν η δημοκρατία προσπαθεί να συσπειρώσει τους πολίτες της να υποστηρίξουν έναν επιθετικό πόλεμο στο εξωτερικό. Αν η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του πολέμου, το πεδίο της μάχης, όπου συμβαίνει αυτό είναι στο μυαλό των πολιτών τους.

Δυστυχώς, τα πρόσφατα γεγονότα δεν έχουν παράσχει καμία έλλειψη παραδείγματος αυτού του φαινομένου. Κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου στο Ιράκ, ο αναλυτής των μέσων ενημέρωσης Andrew Tyndall εξέτασε 414 ιστορίες ειδήσεων http://www.cjr.org/feature/rethinking_objectivity.php?page=all που μεταδόθηκαν από τα ABC, CBS, NBC για τον πόλεμο, διαπίστωσε ότι 380 από αυτές, ένα εντυπωσιακό 92%, προέρχονταν απο κάποιον απο τους τρείς οργανισμούς πίσω απο την κυβέρνηση των ΗΠΑ : τον Λευκό Οίκο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο. Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι από τις 574 ιστορίες που προβλήθηκαν μεταξύ της ομιλίας του Μπους στον ΟΗΕ το Σεπτέμβριο του 2002 και την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ το Μάρτιο του 2003, μόνο 12 ιστορίες, μόλις 2%, ασχολήθηκε με τις πιθανές συνέπειες της εισβολής.

Ίσως όπως ήταν αναμενόμενο, μια αξιοσημείωτα αντίστοιχη πορεία έχει παίξει η πολύχρονη εκστρατεία προπαγάνδας για να πείσει το αμερικανικό, βρετανικό και το Δυτικό ευρύ κοινό για την ανάγκη για ένοπλη επέμβαση στη Συρία. Μια μελέτη του Σεπτεμβρίου του 2013 απο το Pew Research http://www.mediaite.com/tv/al-jazeera-americas-syria-coverage-looked-just-like-every-other-cable-news-network/ διαπίστωσε ότι στον απόηχο της επίθεσης των χημικών όπλων στη Ghouta τον Αύγουστο, η κάλυψη της συζήτησης πολέμου στη Συρία σε δίκτυα καλωδιακών ειδήσεων από δήθεν διαφορετικές απόψεις ήταν σχεδόν ταυτόσημη. Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα Al Jazeera America, CNN, BBC America όλα πλαισίωσαν τις εκθέσεις τους με ουσιαστικά παρόμοιο τρόπο και επικαλούνταν ουσιαστικά παρόμοιες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των κατά πολύ πιο κοινών τους τριών πηγών : τον Λευκό Οίκο, το Κογκρέσο, και τον στρατό. Μια περαιτέρω μελέτη, τον Οκτώβριο http://public-accountability.org/2013/10/conflicts-of-interest-in-the-syria-debate/ του τρέχοντος έτους από την Πρωτοβουλία Δημόσιας Λογοδοσίας διαπίστωσε ότι πολλοί από τους λεγόμενους «ειδικούς» της Συρίας που επικαλούνται τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για να παρέχουν σχόλια για τη συριακή σύγκρουση είχαν άμεσους οικονομικούς δεσμούς με την αμυντική βιομηχανία, όπως ακριβώς είχε προηγουμένως εκτεθεί στην κάλυψη του πολέμου στο Ιράκ. http://www.nytimes.com/2008/04/20/us/20generals.html?pagewanted=all&_r=1&

Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί έκπληξη για όσους έχουν παρακολουθήσει την κάλυψη της Συριακής σύγκρουσης από την αρχή. Πράγματι, οι εναλλακτικές πηγές των μέσων ενημέρωσης έχουν επισημάνει την προφανώς προκατειλημμένη κάλυψη της σύγκρουσης από την αρχή της.

Η έναρξη της εκστρατείας για να πλαισιώσει την κοινή γνώμη σχετικά με τη Συρία μπορεί να επισημανθεί πίσω τουλάχιστον στο 2006, όταν η κυβέρνηση Μπους ενέκρινε για πρώτη φορά για την κυβέρνηση των ΗΠΑ την χρηματοδότηση και την κατάρτιση για τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη χώρα, http://articles.washingtonpost.com/2011-04-17/world/35262231_1_syrian-opposition-diplomatic-cables-syrian-authorities αλλά άρχισε σοβαρά μετά τη σύγκρουση που ξέσπασε το 2011.

Από τις πρώτες ημέρες της Συριακής σύγκρουσης, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων του CNN επικαλέστηκαν τον αμφίβολο ακτιβιστή Danny Dayem, που είναι γνωστός ως "ο Danny της Συρίας", για την κάλυψη επιτόπου στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα. Ωστόσο, μετά που ο Danny της Συρίας εκτέθηκε στις εκθέσεις του, ο Anderson Cooper τον κάλεσε στο πρόγραμμά του, όχι για να εξηγήσει τις εικονικές εκθέσεις, αλλά πώς τα στοιχεία του εν λόγω fakery "δούλεψαν" στο Διαδίκτυο.

Τον Μάρτιο του 2012, αρκετά βασικό προσωπικό από το γραφείο του Al Jazeera στη Βηρυτό, συμπεριλαμβανομένου του διευθύνοντα σύμβουλου του προεδρίου, ανταποκριτή και παραγωγού, παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την μεροληψία του δικτύου όσον αφορά την κάλυψη της σύγκρουσης στη Συρία.

Τον Αύγουστο του 2012, το BBC δημοσίευσε μια έκθεση βίντεο που δείχνει πως μέλη της τρομοκρατικής εξέγερσης στη Συρία σχεδίασαν να ξεγελάσουν έναν κρατούμενο στο να γίνει εν αγνοία του βομβιστής αυτοκτονίας, έγκλημα πολέμου σύμφωνα με τις Συμβάσεις της Γενεύης. Μετά που τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης επέστησαν την προσοχή στο clip, γρήγορα αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα του BBC και παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων στάλθηκαν στα αντίγραφα του βίντεο στο YouTube. http://www.infowars.com/bbc-censors-video-showing-syrian-rebels-forcing-prisoner-to-become-suicide-bomber/

Και στον απόηχο της πρόσφατης επίθεσης των χημικών όπλων στη Συρία, το BBC μετέδωσε μια συνέντευξη με αμφίβολο ιατρικό εμπειρογνώμονα που φάνηκε το soundtrack να άλλαξε δραστικά σε δύο διαφορετικές εκδόσεις της συνέντευξης σε ξεχωριστά ρεπορτάζ. http://www.craigmurray.org.uk/archives/2013/10/fake-bbc-video/

Όπως ο Michel Chossudovsky, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση στο Μόντρεαλ, επισημαίνει, ωστόσο, όσο σκανδαλώδεις και αν είναι αυτοί οι χειρισμοί, ακόμη και οι πιο "ισορροπημένες" επικρίσεις, όπως η πρόσφατη αναφορά του Seymour Hersh για χειραγώγηση των πληροφοριών κατά τη διάρκεια της επίθεσης χημικών όπλων στη Ghouta απο την κυβέρνηση των ΗΠΑ, εξακολουθούν να αποκλείουν τις βασικές πληροφορίες που θα βοηθήσουν το κοινό να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει στη Συρία.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο πράγμα για την κάλυψη του Συριακού πολέμου των mainstream (επίσημων) μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν είναι τα υποκείμενα της πόλωσης που ήταν πάντα αναμενόμενα - αλλά πόσο εξαιρετικά αναποτελεσματική αυτή η κάλυψη ήταν για να πείσουν το κοινό για την ανάγκη στρατιωτικής επέμβασης στη χώρα. Μετά από σχεδόν τρία χρόνια αδιάκοπης προπαγάνδας που προσπαθεί να πείσει το κοινό για την αρετή της τρομοκρατικής εξέγερσης και το απαράμιλλο κακό του Άσαντ, η φαινομενικά αναπόφευκτη πορεία προς τον πόλεμο στον απόηχο της επίθεσης χημικών όπλων στη Ghouta παραπαίει μετά που η κοινή γνώμη συντριπτικά ήρθε προς την πλευρά της μη-παρεμβατικής πολιτικής. *CLIP

Ίσως διαβάζοντας το κοινό συναίσθημα, πολλά mainstream ΜΜΕ υιοθέτησαν μια στάση επισήμανσης της μεροληψίας των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τον πόλεμο και προσπαθούν να τοποθετηθούν αναδρομικά ενάντια στην στρατιωτική επέμβαση. Αυτό πρέπει να πιστωθεί σε ένα αξιόλογο, παγκόσμιο, λαϊκό φαινόμενο απο τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης των πολιτών, σπασίματος της προπαγάνδας με παροχή αληθινής, πειστικής ανάλυσης της κατάστασης επί του εδάφους στη Συρία. Εν όψει των γενεών που επηρεάζονται από τη χειραγώγηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης του Ivy Lee και των ιδεολογικών του απόγονων, αυτό το κίνημα εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης θέτει τα θεμέλια για ένα εναλλακτικό παράδειγμα στο οποίο η κυνική ρητορική ερώτηση του Lee "Τι είναι γεγονός;" έχει μια πολύ διαφορετική απάντηση από ό, τι αυτή που οι κυρίαρχες τάξεις θέλουν να πιστέψουμε.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου