Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ - The rise of Europe’s far right - by Chris Marsden, 23 November 2013

Πηγή : http://www.wsws.org/en/articles/2013/11/23/pers-n23.html

Είναι ευρέως προβλέψιμο ότι τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης θα σημειώσουν σημαντικά κέρδη στις ευρωπαϊκές εκλογές του προσεχούς Μαΐου.

Τα δεξιά κόμματα θα αγωνιστούν κυρίως βάσει της αντιπολίτευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις περισσότερες περιπτώσεις, τοποθετημένα ως αντίπαλοι των μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται από την ΕΕ σε όλη την Ευρώπη. Με τη μετατόπιση κάπως από τη συνήθη ενασχόληση τους με τη μετανάστευση και το Ισλάμ, ελπίζουν να αξιοποιήσουν την δημοφιλή εχθρότητα προς την ΕΕ και το πρόγραμμα λιτότητας.

Τα "mainstream" (επίσημα) πολιτικά κόμματα - της υπαλληλικής (γραφειοκρατικής [official]) "αριστεράς", καθώς και τα δεξιά - είναι πολιτικά υπεύθυνα για την κατάσταση όπου η ακροδεξιά μπορεί να διεκδικήσει μια τέτοια στάση, δεδομένου ότι το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου έχει εμπλακεί στις άγριες επιθέσεις που έχουν γίνει στους εργαζόμενους της Ευρώπης από το οικονομικό κραχ του 2008.

Σε όλη την Ευρώπη, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα - στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση - έχουν εργαστεί για να εξασφαλίσουν ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν για την κρίση του συστήματος, μέσα από την μαζική ανεργία, τις περικοπές μισθών και τον αποδεκατισμό των κοινωνικών υπηρεσιών. Ως αποτέλεσμα, οι σοσιαλδημοκράτες έχουν γίνει τόσο αντιδημοφιλείς όσο και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το ίδιο ισχύει και για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες έχουν καταστείλει κάθε αντιπολίτευση στη λιτότητα και την ΕΕ, παρά τις προσπάθειες των εργαζομένων κάθε χρόνο για να αντεπιτεθούν, ιδιαίτερα σε εκείνες τις χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία που έχουν πληγεί περισσότερο από τη λιτότητα.

Οι ψευδο - αριστερές ομάδες έχουν ενεργήσει ως πολιτική τροχοπέδη για την εργατική τάξη, επιμένοντας στην ιερότητα της ΕΕ και αντιτίθενται σε κάθε ρήξη με την σοσιαλδημοκρατική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Αυτό επιτρέπει στην ακροδεξιά να επωφεληθεί από την προκύπτουσα πολιτική παράλυση της εργατικής τάξης και να διοχετεύσει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε αντιδραστικές γραμμές.

Δύο παραδείγματα αρκούν.

Τα πιο εντυπωσιακά οφέλη η ακροδεξιά τα έχει λάβει στη Γαλλία, λόγω του ευρείας βάσης μίσους για το κυβερνητικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Φρανσουά Ολάντ (PS). Το Εθνικό Μέτωπο (FN) της Marine Le Pen έχει εξασφάλιση το ένα τέταρτο των ψήφων στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Είναι επικεφαλής μιας νέας συμμαχίας με τον Geert Wilders του ολλανδικού Κόμματος της Ελευθερίας που έχει σφυρηλατηθεί με σκοπό την κινητοποίηση του αντι-ΕΕ αιτήματος σε μια κοινή πλατφόρμα.

Τον περασμένο μήνα, το FN νίκησε εύκολα την συντηρητική : Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP), σε μια εκλογική αναμέτρηση για το καντόνι της Brignoles, μετά που ο υποψήφιος της "αριστεράς" που υποστηριζόταν από το PS και το Κομμουνιστικό Κόμμα (PCF) εξοντώθηκε από τον πρώτο γύρο.

Η απάντηση του νέου αντι-καπιταλιστικού Κόμματος (NPA) στο αυξανόμενο λαϊκό μίσος για τον Ολάντ είναι η μεγαλύτερη προσκόλληση στο Αριστερό Μέτωπο, που αποτελείται από το PCF και το Αριστερό Κόμμα του Jean-Luc Mélenchon, ακόμη και αν το Μέτωπο της Αριστεράς προσκολλάται στο PS.

Ο ηγέτης του ΝΡΑ Alain Krivine έγραψε πρόσφατα ότι εντός του Αριστερού Μετώπου υπάρχει "μια ουσιαστική συζήτηση που θα πρέπει να συμμετάσχουμε : πρέπει απλά να αντιταχθούμε στις πολιτικές της λιτότητας, ή να οικοδομήσουμε μια πραγματική αριστερή αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση της οποίας οι δρομολογήσεις τροφοδοτούν την ακροδεξιά" ο ισχυρισμός του Krivine ότι μπορεί κανείς να οικοδομήσει μια "αριστερή αντιπολίτευση" στο PS με το Αριστερό Μέτωπο, του οποίου οι δυνάμεις έχουν περάσει δεκαετίες είτε στο εσωτερικό του PS ή στις κοινοβουλευτικές συμμαχίες με αυτό, είναι ένα παράλογο ψέμα.

Το NPA διαχέει τέτοιες αυταπάτες, επειδή είναι σύμμαχος του PS. Επιδιώκει να συγκαλύψει το ρόλο του με την προώθηση του Αριστερού Μετώπου, έτσι ώστε να κάμψει το ηθικό της εργατικής τάξης ενάντια στις πολιτικές του PS.

Στην Ελλάδα, η ακροδεξιά έχει αναλάβει απροκάλυπτα φασιστικές μορφές με την εμφάνιση της Χρυσής Αυγής, η οποία έχει την υποστήριξη περίπου δέκα τοις εκατό του εκλογικού σώματος.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο ηγέτης του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας την συμπάθεια της ψευδο-αριστεράς. Έχει επιλεγεί ως υποψήφιος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Μακριά από την προώθηση μιας αντικαπιταλιστικής εναλλακτικής λύσης στη λιτότητα, ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει τις υπηρεσίες του ως ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής της νέας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, θα πρέπει ο παρόν συνασπισμός υπό την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας να μειωθεί ως αποτέλεσμα της κοινωνικής αντιπολίτευσης.

Στο πρόσφατο συνέδριό του τον Ιούλιο, ο ΣΥΡΙΖΑ στάθηκε μακριά απο την προηγούμενη ομοσπονδιακή δομή του, η οποία επέτρεψε σε διάφορες ψευδο-αριστερές τάσεις να λειτουργούν ως ανοικτές φατρίες μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας δήλωσε ότι ήταν απαραίτητο να σχηματίσουν ένα ενιαίο κόμμα "να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ πιο υγιή, πιο αποτελεσματικό, πιο έτοιμο να κυβερνήσει και να οδηγήσει τη χώρα".

Οι ψευδο-αριστεροί έχουν φυσικά προσχωρήσει σε αυτό το νέο set-up.

Ο Τσίπρας κατέστησε σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανοιχτός σε μια πολιτική συμμαχία που εκτείνεται από το ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΕ), έως τη δεξιά πτέρυγα των Ανεξάρτητων Έλλήνων, στα μέλη του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ, τα οποία είναι επί του παρόντος μέρος της δεξιάς κυβέρνησης συνασπισμού. Αυτό ορίζεται ως συμμαχία του "όλοι οι άνθρωποι της Αριστεράς, σε όποιο κόμμα και αν ανήκουν", "όλοι οι δημοκράτες και πατριώτες" και "όλοι εκείνοι που βάζουν την ελευθερία και την εθνική κυριαρχία πριν από τον υπολογισμό και την ιδιοτέλεια ... Ακόμη και σε αυτούς τους συντηρητικούς πολίτες που σήμερα αισθάνονται προσβεβλημένοι από της Ρατσιστικής προπαγάνδας χειρονομίες εναντίον της Ελλάδας, από την [Γερμανίδα Καγκελάριο] Μέρκελ, και τις εξευτελιστικές απαιτήσεις της τρόικας σε βάρος της χώρας μας".

Η Εθνική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί υπεράσπιση του ελληνικού καπιταλισμού και μια προσπάθεια να συνδέσει την εργατική τάξη στην αστική τάξη. Επιμένοντας ότι μια εναλλακτική πολιτική στη λιτότητα είναι συμβατή με την ένταξη στην ΕΕ, που παρέχεται απο την επαναδιαπραγμάτευση μόνον εφόσον τηρούνται οι όροι της αποπληρωμής του χρέους της Ελλάδας, ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει τη συνωμοσία της άρχουσας τάξης της Ευρώπης, ενάντια στην εργατική τάξη και τις επιταγές της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας.

Μιλώντας σε συνέδριο στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στις 4 Νοεμβρίου, ο κ. Τσίπρας έκανε σαφές ότι το κύριο μέλημα του είναι η σταθερότητα του ελληνικού και ευρωπαϊκού καπιταλισμού. "Έχουμε μια οικονομική ένωση και ένα κοινό νόμισμα, και άλλες διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις είναι χειρότερες", δήλωσε. "Μια έξοδος δεν θα ωφελήσει κανέναν".

Η καταπολέμηση όχι μόνο της ανάπτυξης της ακροδεξιάς, αλλά η ίδια η μοίρα της εργατικής τάξης εξαρτάται από το σπάσιμο του πολιτικού ασφυκτικού κλοιού των σοσιαλδημοκρατών, των συνδικάτων και των ψευδο - αριστερών απολογητών τους. Το ΝΡΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγούνται από ένα εύπορο στρώμα της μεσαίας τάξης που προσπαθεί να χαράξει μια πολιτική θέση κυβέρνησης για τον εαυτό του, στον κρατικό μηχανισμό και μέσα στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε αντάλλαγμα για την καταστολή κάθε ανεξάρτητου αγώνα της εργατικής τάξης. Η μεγαλύτερη υπηρεσία τους στο κεφάλαιο είναι να σπιλώσουν το σοσιαλισμό, συνδέοντάς τον με μια δουλική υπεράσπιση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

Τα κόμματα της σοσιαλιστικής Ισότητας στη Γερμανία και στη Βρετανία στέκονται σαφώς σε αντίθεση με την ΕΕ και όλων των συστατικών των κυβερνήσεών της. Ενάντια στην Ευρώπη των μεγάλων επιχειρήσεων, της λιτότητας και της πολιτικής αντίδρασης, προχωρούμε την προοπτική ενός ενιαίου αγώνα των εργαζομένων της ηπείρου, για το σχηματισμό των κυβερνήσεων των εργαζομένων και τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Για να συνειδητοποιήσουμε αυτή την προοπτική, νέα και γνήσια σοσιαλιστικά κόμματα της εργατικής τάξης πρέπει να δημιουργηθούν ως τμήματα της Διεθνούς Επιτροπής της Τέταρτης Διεθνούς.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου