Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ" : ΑΠΟΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ ΤΗΣ ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ, Phil Greaves, 7 ΙΑΝ. 2014

Πηγή : http://www.globalresearch.ca/terrorism-with-a-human-face-rebranding-the-public-image-of-syrias-al-qaeda-brigades/5364184

Τα Δυτικά εταιρικά μέσα ενημέρωσης, και τα ομόλογά τους του [Cooperation Council for the Arab States of the Gulf], GCC, του Συμβουλίου Συνεργασίας των Αραβικών Κρατών του Κόλπου [Bahrain, Kuwait, Oman, Qatar, Saudi Arabia, και United Arab Emirates] και οι διάφοροι στενοί συνεργάτες και πληρωμένοι προπαγανδιστές της "ειδικής ανάλυσης", για άλλη μια φορά προσπαθούν να ενισχύσουν και να διορθώσουν τη δημόσια εικόνα των φονταμενταλιστών ανταρτών στη Συρία. Σε διάστημα μιας εβδομάδας, δύο νέοι σχηματισμοί ένοπλων ανταρτών εμφανίστηκαν μυστηριωδώς στο λεξιλόγιο των μαζικών μέσων ενημέρωσης και κήρυξαν τον πόλεμο κατά των κυρίαρχων εξτρεμιστών μέσω των συνήθων λογαριασμών "ακτιβιστών" των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Οι νέες ταξιαρχίες δεν έχουν σχεδόν καμία ιστορική καταγραφή στη σύγκρουση, και φαίνεται να είναι σε μεγάλο βαθμό δημιούργημα της ανίσχυρης εξόριστης αντιπολίτευσης και των δυτικών χορηγών τους. Μία αφθονία επι τόπου ρεπορτάζ του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του ash-Sham [Islamic State of Iraq and ash-Sham] (ISIS) που απλά αναποδογυρίζει σε αυτή την δήθεν "μέτρια" νέα δύναμη. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, οι πιο κυρίαρχες πολιτοφυλακές στη Συρία - εκείνες των Salafi-Wahhabi φονταμενταλιστών, οι οποίες τώρα πολεμούν κάτω από την ομπρέλα του Ισλαμικού Μετώπου (IF), και υπό την ηγεσία του Hassan Abboud της Ahrar al-Sham [Islamic Movement of the Free Men of the Levant], και του Zahran Alloush της Liwa al-Islam έχουν κάνει μια συντονισμένη προσπάθεια για να αποφευχθεί η διχόνοια μεταξύ τους και των θυγατρικών της Αλ Κάιντα τού ISIS καθώς και της Jabhat al-Nusra (JaN).

Η νέα αφήγηση που αναδύεται στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την Sahwa (Αφύπνιση) στο Ιράκ, σύμφωνα με την οποία οι σουνιτικές φυλές από τη δυτική επαρχία Ανμπάρ πήραν τα όπλα εναντίον, και τελικά νίκησαν, την εξέγερση της Αλ Κάιντα που ακολούθησε την αμερικανική εισβολή και κατοχή της χώρας αυτής. Τα Δυτικά ΜΜΕ και τα ΜΜΕ του Κόλπου, προσπαθούν τώρα να αναζωογονήσουν τη δημόσια εικόνα των ανταρτών "κατασκευάζοντας μια εικόνα γενναίων μετριοπαθών" που καταπολεμούν τους εξτρεμιστές εντός του ISIS. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Syria-Sahwa αφήγηση, η συντριπτική πλειοψηφία των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, όσο μπορεί κανείς να γενικεύσει, έχει αποδειχθεί στην πραγματικότητα ότι μοιράζονται πολύ περισσότερα κοινά με τους ισοδύναμους τους εξτρεμιστές από ό, τι έχουν διαφορές, ιδίως σε ό, τι αφορά τις αμοιβαίες τους - και θρησκευτικά - φορτωμένες - religiopolitical ιδεολογίες.

Σύμφωνα με τους Δυτικούς προπαγανδιστές και τους προπαγανδιστές του Κόλπου, η Jabhat al-Nusra αντιπροσωπεύει δήθεν το «ντόπιο» υποκατάστημα της Αλ Κάιντα στην Συρία, ενώ, στην πραγματικότητα, ο ισχυρισμός αυτός είναι εντελώς ψευδής. Οι Πολιτοφυλακές της JaN κατέχουν μια σαφή ξένη βοήθεια και πολλοί από τους διοικητές τους έχουν βρεθεί επίσης να είναι αλλοδαπής προέλευσης - ιδιαίτερα Ιρακινοί. Η Jabhat al-Nusra, ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρείται σωστά ως μία ημι-Συριακή πολιτοφυλακή, που χτίστηκε απο το ISIS και την πρώην ενσάρκωση του: το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ (ISI), επίσης, παλαιότερα γνωστή ως Αλ Κάιντα στο Ιράκ (AQI).

Οι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένοι Salafi-τζιχαντιστές της Ahrar al-Sham, της Jabhat al-Nusra, και, πιο πρόσφατα, του ISIS, έχουν σχηματίσει την αιχμή του δόρατος της εξέγερσης σε όλη τη συριακή κρίση, οδηγώντας τις επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων του στρατού της Συρίας, ενώ επίσης έχουν αρκετό ανθρώπινο δυναμικό, κεφάλαια και υλικό για να επιτεθούν, σε στρατόπεδα και στρατιωτικές οχυρώσεις σε περιοχές αμάχων σε ολόκληρη τη χώρα. Πιο συγκεκριμένα στην Raqqah, η οποίο έχει γίνει ένα εικονικό κρατίδιο της Αλ Κάιντα υπό τον έλεγχο είτε της Jabhat al-Nusra ή του ISIS.

Τα παραδείγματα του ρόλου που οι κυρίαρχοι φονταμενταλιστές έχουν παίξει στην εξέγερση είναι άφθονα, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με το περιοδικό TIME, μαχητές της Ahrar al-Sham - που, όπως έχουμε δει μέσα από μια πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Jabhat al-Nusra - παραδέχονται ότι σχεδίαζαν μια βίαιη εξέγερση στη Συρία πριν από οποιεσδήποτε ειρηνικές διαμαρτυρίες σημειωθούν το 2011, και ότι οι προσλήψεις με υποκείμενη την θρησκευτική ατζέντα γίνονται προσπάθειες να εξυγιανθούν και να καλυφθεί η πραγματική αιτία της Τζιχάντ τους κατά τις προηγούμενες φάσεις της σύγκρουσης, προκειμένου να κερδίσει μέρος του πληθυσμού της Συρίας. Τι περισσότερο, απο ένα πρόσφατο ρεπορτάζ στο the National που αναμεταδίδει πολύ τις ίδιες εισαγωγές από τους υποτιθέμενους "FSA" αντάρτες που δραστηριοποιούνται στο νότιο τμήμα της Συρίας γύρω απο την Dar'aa.

Οι αντάρτες που ερωτήθηκαν παραδέχθηκαν ότι, "Αυτοί [JaN] προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και συνεργάζονται μαζί μας, είναι καλύτερα οπλισμένοι απ´ ό, τι είμαστε εμείς, έχουν βομβιστές αυτοκτονίας και ξέρουν πώς να κάνουν βόμβες αυτοκινήτων", πηγές των ανταρτών είπαν ότι "ο FSA και η Al Nusra έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους στις επιχειρήσεις, αλλά έχουν συμφωνήσει να αφήσουν τον FSA να οδηγήσει για λόγους δημοσίας τάξεως, επειδή δεν θέλουν να φοβίσουν την Ιορδανία ή τη Δύση". Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης οι αντάρτες δεν επεξεργάστηκαν περαιτέρω τις σχετικές προσπάθειες που καταβάλλονται για την ενίσχυση της δημόσιας εικόνας απο μέρους των δυτικών που υποστηρίζουν τους φανταστικούς μετριοπαθείς λέγοντας ότι "πράξεις που πραγματικά εκτελέστηκαν από την Al Nusra παρουσιάζονται στο κοινό, ως του ίδιου του FSA" καθώς οι υποτίθεται μέτριοπαθείς FSA μαχητές "λένε ότι οι Al Nusra μαχητές είναι πραγματικά του FSA για να μπορούν να κινούνται πιο εύκολα πέρα ​​από τα σύνορα".

Οι εκθέσεις ενισχύουν προηγούμενες αναλύσεις που έρχονται σε αντίθεση με την κυρίαρχη αφήγηση, που έχουν συχνά απορριφθεί ως "θεωρίες συνωμοσίας", η οποίες αναφέρουν τέτοιες δράσεις που αναλαμβάνονται, και ότι οι ένοπλες ομάδες που ευθύνονται για τη βία που ξεκίνησε το Μάρτιο-Απρίλιο το 2011 ήταν πράγματι θρησκευτικοί φονταμενταλιστές, όχι κοσμικοί "μαχητές της ελευθερίας" που ασταμάτητα "μεγαλοποιούνταν" από τους λακέδες των δυτικών κυβερνήσεων και των δυτικών μέσων ενημέρωσης. Αυτή η αμερόληπτη εισαγωγή των ανταρτών εκθέσει και πάλι τα ψεύδη που οι φιλελεύθεροι οπορτουνιστές επικαλούνται όταν επαναλαμβάνουν τυφλά την ιμπεριαλιστική αφήγηση ενός φιλειρηνικού κινήματος διαμαρτυρίας που απλά μεταμορφώθηκε απο μια, υπο την ηγεσία της Αλ Κάιντα εξέγερση.

Στην πραγματικότητα, οι γενικά μικρές και νόμιμες διαμαρτυρίες που ζητούσαν μεταρρυθμίσεις είχαν χρησιμοποιηθεί ως φύλλο συκής από διάφορους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς της Συρίας για να κρύψουν ότι η εξτρεμιστική ηγεσία στη μαχητική εξέγερση ήταν ενορχηστρωμένη και σε συνεννόηση. Όπως αποδεικνύεται σε πολλές συνεντεύξεις και δηλώσεις των Abboud και Alloush, το Ισλαμικό Μέτωπο δεν είναι από οποιοδήποτε τέντωμα της φαντασίας η "μέτρια" δύναμη σε αντίθεση με την JaN, το ISIS, ή την ιδεολογία της Αλ Κάιντα σε γενικές γραμμές (εκτός αν κάποιος χρησιμοποιεί τη διγλωσσία του κράτους των ΗΠΑ κατά την περιγραφή ως "μέτριων" των μοναρχικών Wahhabi-Salafi πελατών τους στον Κόλπο).

Η Ahrar al-Sham, η Liwa al-Islam και διάφορες άλλες πρωτο-Salafi πολιτοφυλακές που δρουν υπό την αιγίδα του Ισλαμικού Μετώπου έχουν επανειλημμένα πολεμήσει στο πλευρό της Jabhat al-Nusra και του ISIS, και έχουν λάβει μέρος σε επιθέσεις που έχουν βάλει στο στόχαστρο τις πόλεις και τα χωριά των ειδικών κριτηρίων των θρησκειών των αμάχων κατοίκων. Οι σφαγές που διαπράχθηκαν κατά των αμάχων κατοίκων της Λατάκειας παρέχουν μόνο ένα πρόσφατο παράδειγμα τέτοιας θρησκευτικής βαρβαρότητας - που διαπράχθηκε όχι μόνο από τα ακραία στοιχεία, αλλά με την πλήρη συνεργασία και συμμετοχή των υποτιθέμενων μέτριοπαθών πολιτοφυλακών του FSA. Ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα ότι το Ισλαμικό Μέτωπο συνεργάζεται με την Αλ Κάιντα ήρθε τον Δεκέμβριο, όταν το IF έλαβε μέρος στην επίθεση η οποία ακολουθήθηκε απο σφαγή των αμάχων στη συνοικία των εργαζομένων του Adra, στη Δαμασκό - άλλο ένα έγκλημα πολέμου των ανταρτών που σχεδόν παραλείπεται εντελώς από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο επικεφαλής ξένος ανταποκριτής του BBC ήταν μόλις 20 μίλια μακριά, ενώ οι σφαγές συνέβαιναν. Όταν ενταχθεί στο σωστό πλαίσιο, καθίσταται σαφές ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανταρτών στη Συρία είναι στην πραγματικότητα ιδεολογικά συμμαχική με τις θυγατρικές της Αλ Κάιντα που τα μέσα ενημέρωσης προσπαθούν να την παρουσιάσουν ότι είναι σε αντίθεση. Ένα πρόσφατο ανακοινωθέν από την πολιτική ηγεσία του IF, και τον ηγέτη της Ahrar al-Sham, Hassan Abboud, υποκριτικά παρουσιάζεται ως "προειδοποίηση" του IF προς το ISIS.

Η Αντιπολίτευση και τα φιλικά μέσα ενημέρωσης και οι αναλυτές συγχωνεύουν το Ισλαμικό Μέτωπο με τους φανταστικούς «μετριοπαθείς» που με τη σειρά τους προσπαθούν να τους παρουσιάσουν ως ιδεολογικά αντίπαλους, στους πιο ακραίους ομολόγους τους της Αλ Κάιντα. Η αφήγηση αυτή γυρίζει την πραγματικότητα στο κεφάλι καθώς η πρόσφατη δήλωση του Abboud είναι στην πραγματικότητα μια «προειδοποίηση» κατά της διχόνοιας με το ISIS. Ο Abboud ενθαρρύνει τον συριακό πληθυσμό να μεταχειριστεί τους Muhajirin (ξένοι τζιχαντιστές απασχολημένοι στη δολοφονία Σύριων) "ευγενικά", και ενθαρρύνει περαιτέρω το ISIS να μιμηθεί τον "πιο υγιεινό" τρόπο που υποτίθεται είναι η "εγχώρια" ενσάρκωσή του, η Jabhat al-Nusra τους. Κατά συνέπεια, μπορεί κανείς να συμπεράνει με ασφάλεια ότι ο Abboud, η Ahrar al-Sham, η Liwa al-Islam, και οι διάφορες Salafi πολιτοφυλακές που δρουν υπό την αιγίδα του Ισλαμικού Μετώπου - τη μεγαλύτερη μαχητική δύναμη της αντιπολίτευσης - ότι έχουν κοντά στο μηδέν ιδεολογική διαφορά με το ISIS ή την JaN. Ακόμη και αν αυτό φαίνεται να είναι φουσκωμένες εκθέσεις της έριδος και της φαγωμάρας μεταξύ του Ισλαμικού Μετώπου και της ρατσιστικής ιδεολογίας του ISIS που θα το οδηγήσει σε σημαντική απώλεια, θα ήταν απλώς για να αντικατασταθεί στην κορυφή της φονταμενταλιστικής τροφικής αλυσίδας από την επόμενη πρόθυμη πολιτοφυλακή να επιβάλει τη βαρβαρότητα και τον εξαναγκασμό της κατά τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο.

Αυτή είναι τελικά η ίδια τη φύση των φονταμενταλιστικών μαχητικών εξεγέρσεων, που έχουν σχεδιαστεί, κατηχηθεί, εξοπλιστεί, και χρηματοδοτηθεί για να επιβληθούν στα κράτη και τους λαούς με δολοφονίες, εξαναγκασμό και φόβο και όχι μέσω της προσφυγής ενός δημοφιλούς πολιτικού δόγματος και της μαζικής υποστήριξης του λαού. Τα απλά γεγονότα ότι η εξέγερση στο σύνολό της δεν έχει καμία κεντρική ιεραρχία, και έχει μικρή ή καθόλου υποστήριξη στο εσωτερικό της Συρίας και επομένως είναι ευάλωτη όλο και περισσότερο από και δευτερευόντως στους ξένους προστάτες της, αποτελούν σαφείς ενδείξεις ότι δεν θα είναι συνεκτική, ανεξάρτητα από τις διάφορες αποχρώσεις του φονταμενταλισμού που οι κυρίαρχες ομάδες προσπάθησαν να επιβάλουν. Η ιστορική καταγραφή των, απο την Δύση και το GCC-backed εξεγέρσεων στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο παρέχει άφθονα στοιχεία για να αποδείξει ότι πάντα οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σαουδικοί εταίροι της έχουν πάντα χρησιμοποιήσει, υποκινήσει, και χρηματοδοτήσει αντιδραστικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση των γεωπολιτικών τους στόχων, ιδιαίτερα όταν ανατρέπουν ή επιτίθενται σε κυβερνήσεις που αρνούνται να συμμορφωθούν με την αγγλο-αμερικανική καπιταλιστική τάξη - με καταστροφικές συνέπειες για τις χώρες στις οποίες οι φονταμενταλιστές πληρεξούσιοι τους εγκαθίστανται μετά. Κάποιος πρέπει μόνο να ρίξει μια ματιά στην πολύ πρόσφατη ιστορία της Λιβύης που αναιρεί το ψεύδος, ότι αν η συριακή κυβέρνηση είχε ανατραπεί γρήγορα οι φονταμενταλιστές δεν θα είχαν κερδίσει σε δύναμη.

Και πάλι, αυτό το ιστορικό συμπέρασμα μετατρέπεται στο κεφάλι του, όπως ο απο κοινού πόλεμος του ΝΑΤΟ με την Αλ Κάιντα στη Λιβύη έδειξε και πάλι. Η αιφνίδια ανατροπή της κυβέρνησης και της ηγεσίας ενός κράτους αναπόφευκτα οδηγεί σε αντιδραστικούς φονταμενταλιστές που εκμεταλλεύονται το κενό εξουσίας που άφησε πίσω. Η, υπό αμερικανο-σαουδαραβική υποστήριξη εξέγερση στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η οποία αγωνίστηκε εναντίον της, υπό τους σοβιετικούς κομμουνιστές υποστηριζόμενης κυβέρνησης, προσφέρει ίσως το οριστικό παράδειγμα του τύπου των αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σαουδικής Αραβίας που επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν για να καταστρέψουν τα κράτη-στόχους. Όπως και με τη Συρία και τη Λιβύη, η αρχική "Aφγανο - Αραβική" εξέγερση - η οποία συνέβαλε στη δημιουργία και την ενδυνάμωση της Αλ Κάιντα, του Μπιν Λάντεν, της Hekmatyar, του δίκτυου Haqqani και μιας σειράς από άλλες φονταμενταλιστικές οργανώσεις - ήταν γεμάτο με την φαγωμάρα, τον εξτρεμισμό και την αντίδραση, των τοπικών πολέμαρχων, η τάση αυτή συνεχίστηκε σχεδόν σε κάθε κράτος που οι ΗΠΑ και οι εταίροι της, του GCC έχουν βάλει στο στόχαστρο για "απελευθέρωσουν" μέσω των τζιχάντ πληρεξουσίων.

Η διαρκής φαγωμάρα που αποδεικνύεται σε όλη την εξέγερση της Συρίας είναι στην πραγματικότητα ένα αποτέλεσμα του μακρόχρονου κατακερματισμού των διαφόρων δυνάμεων της αντιπολίτευσης, του διαφορετικού βαθμού του φονταμενταλισμού, και της μάχης για να κερδίσουν την επιρροή, τον εξοπλισμό, και τα ταμεία της ξένης χορηγίας και εκμετάλλευσης. Οι αφηγήσεις χωρίς αποδείξεις υποθέτουν την υπαρξιακή διαφορά μεταξύ του τι αντιπροσωπεύουν πραγματικά οι ιδεολογικοί συμμάχοι. Τα πρότυπα αλλάζουν συνεχώς ονοματολογία και οι αντάρτες αποστιγματίζονται, και οι προσπάθειες να αποπεμφθούν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι τα πιο απροκάλυπτα ακραία στοιχεία για τα συστηματικά εγκλήματα της αντιπολίτευσης στο σύνολό της, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ασκήσεις δημοσίων σχέσεων, με σκοπό να λευκάνουν τα μαζικά εγκλήματα των "επαναστατών" και να απεγκλωβίσουν τις Δυτικές Elite και τους συνεργάτες τους του GCC από την εγκληματική πράξη της χορηγίας σε εξτρεμιστές για γεωπολιτικούς σκοπούς. [Terrorism with a “Human Face”: Rebranding the Public Image of Syria’s Al Qaeda Brigades, By Phil Greaves, Global Research, January 07, 2014, Region: Middle East & North Africa, Theme: US NATO War Agenda, In-depth Report: SYRIA: NATO'S NEXT WAR?]

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου