Συνολικές προβολές σελίδας

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΡΟΝ, ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ - Sharon’s funeral pays homage to war criminal - by Mike Head, 14 January 2014

Πηγή : http://www.wsws.org/en/articles/2014/01/14/shar-j14.html

 

Η χθεσινή επίσημη τελετή κηδείας του πρώην στρατηγού και πρωθυπουργού του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν ήταν μια συνάντηση των πολιτικών γκάνγκστερ για να αποτίσουν φόρο τιμής σε έναν πεσμένο συνάδελφο στου οποίου τα εγκλήματα και στις παραβιάσεις αυτοί ήταν όλοι συνένοχοι. Στην πρώτη γραμμή, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζόζεφ Μπάιντεν, ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ και ο τρέχων Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanhayu.

Αντιπροσωπείες από μόλις 21 χώρες παρευρέθηκαν επίσημα στην Ιερουσαλήμ, κάτι το οποίο γενικά υποβαθμίστηκε στα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το βασικό συναίσθημα ήταν θαυμασμός για τον Σαρόν, έναν κοινό εγκληματία πολέμου, πολέμων επιθετικότητας στους οποίους οι σφαγές και οι δολοφονίες των Παλαιστινίων ήταν στοχευμένες συνοδευόμενες από την κλοπή των παλαιστινιακών εδαφών σε μαζική κλίμακα. Αλλά οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης, δεν θεώρησαν υποχρέωσή τους να ασκήσουν ένα βαθμό συγκράτησης στην έκφραση σεβασμού τους για έναν άνθρωπο δικαιολογημένα περιφρονημένο από εκατομμύρια εργαζομένων και καταπιεσμένων ανθρώπων, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά σε όλο τον κόσμο.

Ο Μπάιντεν, μιλώντας εξ ονόματος του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, και ο Μπλερ, ως εκπρόσωπος της πρώην περιφερειακής αποικιοκρατικής δύναμης : είχαν έννομο συμφέρον να καλύπτουν τα εγκλήματα του Σαρόν, δεδομένου ότι οι κυβερνήσεις τους τα υποστήριξαν και εν καιρώ χρησιμοποίησαν τις ίδιες μεθόδους κάνοντάς τες πρότυπο της εξωτερικής πολιτικής τους.

Κανένας αρχηγός ξένου κράτους δεν συμμετείχε, και μόνο μίας κυβέρνησης ο ηγέτης, ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Jiri Rusnok. Δεν υπήρχαν όπως αναφέρεται επισήμως αντιπροσωπείες από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική ή τη Λατινική Αμερική. Υπήρχαν δύο υπουργοί Εξωτερικών, από τη Γερμανία και την Αυστραλία. Υπουργοί ή Υφυπουργοί Ήταν παρόντες από την Ιταλία, τη Βουλγαρία, τη Βρετανία, την Ολλανδία, τη Σιγκαπούρη, τις Φιλιππίνες, τη Γαλλία, τον Καναδά, τη Ρουμανία, την Ελλάδα και την Κύπρο, μαζί με τον πρόεδρο της ρωσικής Δούμας.

Κατά τη διάρκεια της τελετής δεν υπήρξαν αναφορές στα πολλά εγκλήματα του Σαρόν : όπως η δολοφονία απο τη στρατιωτική του μονάδα 69 ανθρώπων, οι μισοί απ 'αυτούς γυναίκες και παιδιά, στην ιορδανική πόλη της Qibya το 1953 - Μία από τις πολλές επιδρομές για να εξαναγκάσουν τους Παλαιστίνιους να φύγουν απο τα σπίτια τους, την εισβολή του στον νότιο Λίβανο το 1982 κατα την οποία σκοτώθηκαν 19.000 άνθρωποι, την αμείλικτη υποστήριξή του στην επέκταση των παράνομων ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη. Πιο διαβόητη ήταν η προσωπική συμπαιγνία του με τη λιβανική φασιστική Phalange το Σεπτέμβρη του 1982 στη δολοφονία πάνω από 3.000 Παλαιστίνιων προσφύγων στο στρατόπεδο της Σάμπρα και Σατίλα της Βηρυτού, αποδεδειγμένο έγκλημα για το οποίο ποτέ δεν ασκήθηκε δίωξη.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, λίγοι απλοί Ισραηλινοί ήρθαν να αποχαιρετήσουν τον Σαρόν είτε στην τελετή ή στα ψέματα της προηγούμενης ημέρας του κράτους. Καθώς εκτός απο χασάπης των Παλαιστινίων, ο Σαρόν ήταν γνωστός για τις αντιδραστικές, ελεύθερης αγοράς κοινωνικές πολιτικές του, την έντονη αντίδραση του για τους εργατικούς αγώνες και τη διαφθορά της οικογένειάς του. Έγινε ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης ιδιωτικής φάρμας του Ισραήλ, σε μια χώρα που κατατάσσεται μεταξύ των χειρότερων στον κόσμο για την φτώχεια και την ανισότητα. Μετά τη χθεσινή διαδικασία, ο Σαρόν θάφτηκε στην 1.000 στρεμμάτων ιδιοκτησία του κοντά στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο Μπάιντεν οδήγησε τη μεγαλύτερη ξένη αντιπροσωπεία, Η οποία χαρακτηριζόταν απο δύο μέλοι του Κογκρέσου των Δημοκρατικών, τον πρέσβη των ΗΠΑ, τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Μπάιντεν και τον διευθυντή του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των Ισραηλινοπαλαιστινιακών υποθέσεων. Στον επικήδειο λόγο του, ο Μπάιντεν μίλησε για όλους τους παρευρισκόμενους όταν είπε ότι για το θάνατο του Σαρόν αισθάνθηκε "σαν ένα θάνατο στην οικογένεια". Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ενίσχυσε το παρατσούκλι "μπουλντόζα" του Σαρόν περιγράφοντάς τον ως "αδάμαστο" πολεμιστή των οποίου το "τόξο της ζωής εντοπίζεται στο ταξίδι του κράτους του Ισραήλ".

Ομοίως, ο Μπλερ, που έστειλε χιλιάδες Βρετανούς στρατιώτες να συμμετάσχουν στην υπο την ηγεσία των ΗΠΑ εισβολή στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ το 2001 και το 2003, και που λειτούργησε από το 2007 ως απεσταλμένος της δόλιας διαδικασίας "ειρήνης" στη Μέση Ανατολή, που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ, τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ρωσία, εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον "μπουλντόζα" που άφησε "σημαντικά συντρίμμια στο πέρασμά του".

Ο Netanhayu χαιρέτησε τον Σαρόν ως μέλος της γενιάς των "ιδρυτών" του Ισραήλ, που πολέμησε στην πρώτη γραμμή των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων για πολλά χρόνια, με αποκορύφωμα τον πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967 και τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Αυτοί οι πόλεμοι σημείωσαν οριστικά την εμφάνιση του Ισραήλ ως υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ επεκτατική οντότητα, μετατρέποντας μόνιμα τους Παλαιστίνιους σε πρόσφυγες.

Όπως και στα αφιερώματα των μέσων ενημέρωσης στον Σαρόν, ο Μπάιντεν έκανε μια κυνική προσπάθεια στο τέλος της ομιλίας του να παρουσιάσει τον Σαρόν ως άνθρωπο "Που προσπάθησε να φτάσει την ειρήνη". Αυτή ήταν μια αναφορά στην απόφαση του Σαρόν το 2005 στην ανάληψη ισραηλινών στρατευμάτων και εποίκων από τη Λωρίδα της Γάζας.

Στην πραγματικότητα, η κίνηση του Σαρόν ήταν η συνέχιση της δια βίου δέσμευσής του να περιορίζονται οι Παλαιστινίοι σε γκέτο, ταυτόχρονα με την πρόληψη οι Άραβες να γίνουν μια πλειοψηφία μέσα στο Ισραήλ και εξασφάλιση της υποστήριξης των ΗΠΑ για την οριστική προσάρτηση της παλαιστινιακής γης στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη.

Η συμμετοχή του Μπλερ υπογράμμισε την επίφαση της «ειρηνευτικής διαδικασίας» απο την πλευρά της Αμερικανικής ηγεσίας, η οποία επιδιώκει να εδραιώσει μόνιμα το Ισραήλ ως ένα ένοπλο προπύργιο των ΗΠΑ και του δυτικού ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή, που έχει παράλληλα εξασφαλίσει το παλαιστινιακό κράτος να κυβερνάται από την συμβατική παλαιστινιακή καπιταλιστική ελίτ. Ο Μπλερ "απέρριψε την ιδέα Ότι [ο Σαρόν] άλλαξε από άνθρωπος του πολέμου σε έναν άνθρωπο της ειρήνης. Ποτέ δεν άλλαξε. Ουδέποτε παραιτήθηκε απο τον στρατηγικό του στόχο... Όταν αυτός σήμαινε μάχες, πάλεψε. Όταν αυτός σήμαινε ειρήνη, ζήτησε ειρήνη με την ίδια αποφασιστικότητα σιδήρου".

Ο Σαρόν ήταν ένας πρόδρομος της ολοένα και πιο γυμνής στροφής των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην οριστική εγκληματικότητα και νεο-αποικιοκρατία, αν μη τι άλλο στην ανατροπή του Καντάφι στη κυβέρνηση της Λιβύης και την παρόρμηση να κάνουν το ίδιο στη Συρία.

Πριν οι διαδικασίες αρχίσουν στην Ιερουσαλήμ, οι κάτοικοι της πόλης της Δυτικής Όχθης Qibia υπενθύμισαν την σφαγή του 1953. Ο Hamed Ghethan, ο οποίος ήταν τεσσάρων χρόνων όταν πραγματοποιήθηκε η επιδρομή από τη μονάδα του Σαρόν, είπε στους δημοσιογράφους οτι μπορούσε να θυμηθεί του ηλικιωμένους κατοίκους να τοποθετούν τα χέρια τους πάνω στα στόματα των παιδιών έτσι ώστε να μην βγάλουν ήχο. "Το όνομα του Σαρόν μου θυμίζει ... τους μάρτυρες του χωριού μου", είπε, καθώς ο ίδιος επέζησε στα ερείπια των κτιρίων που καταστράφηκαν στη στρατιωτική δράση.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου